فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٩١ - احكام مربوط به سبق

يا به محلّلى كه جلو زده است بدهند؛ و اگر به فرد ديگر بدهند مشروع نيست.[١]

هفدهم: عوض را در آخر مسافت قرار دهند؛ نه در وسط ميدان مسابقه يا در جاى ديگر آن.

هجدهم: هرگاه جهات ديگرى در مسابقه باشند كه احتمال برود موجب نزاع مى‌گردند، بايد براى دفع نزاع، آن جهات روشن گردند؛ والا مسابقه صحيح نمى‌باشد.

نوزدهم: با فراهم بودن تمام هجده شرط مذكور، طرفين مسابقه پذيرش مسابقه را به توسط مُبْرِزى كه حاكى از پذيرش آن مسابقه است ابراز دارند، مثلًا با خواند صيغه سبق يا با مبرز ديگر به توضيحى كه درضمن تيتر احكام سبق بيان مى‌شوند پذيرش مسابقه را اظهار نمايند.

١٠- اگر سبق با وسائل جنگى پيشرفته روز نظير تانك، هلى كوپتر، هواپيما و ...

انجام دهند، مراعات شرائط مذكوره در مورد آنها نيز ضرورى است.

احكام مربوط به سبق:

١١- با فراهم بودن همه شروطى كه در فقره (٩) ذكر شدند، شركت كنندگان مسابقه سبق بهتر است بالفظ عربى صريح و صحيح به توسط ايجاب و قبول عقد سبق را محقق نمايند.

١٢- ايجاب و قبول عقد سبق لازم نيست با لفظ صريح باشد، بلكه با لفظ غير صريح نيز ايجاب و قبول محقق مى‌شود.

١٣- ايجاب و قبول عقد سبق لازم نيست با لفظ صحيح اداء گردد، بلكه با لفظ غلط نيز- البته اگر بطور كلّى اجنبى از موقعيت سبق نباشد، و مقصود را در نظر اهل محاورة بفهماند- ايجاب و قبول محقق مى‌شود، چه غلط در مادّه آن باشد و چه در هيئت آن‌

[١] - محلّل كسى است كه بين دو نفر يا دو گروه مسابقه دهنده همراه با شرط بندى جائزه، در مى‌آيد و گواه پيشتاز در مسابقه است، و محلّل اگر جلو بزند جائزه را مى‌برد ولى اگر جلو نزند غرامت نمى‌كشد.