فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١١٣ - احكام رباط

احكام رِباط

١- رباط در زمان حضور امام معصوم عليه السلام و در زمان غيبت آن حضرت عليه السلام مستحب است؛ و در وقت نياز، شركت در آن بر مكلفين واجب كفايى مى‌باشد؛ ولى بر چند گروه از مكلّفين واجب عينى مى‌شود، از جمله:

الف: افرادى كه امام عليه السلام يا نائب آن حضرت آنها را به اسم طلب نمايند.

ب: افرادى كه داراى ويژگى‌هايى هستند كه بدون آنها رِباط صورت نمى‌گيرد.

ج: كسانى كه نذر يا عهد كرده يا قسم خورده باشند كه رِباط انجام دهند.

د: كسانى كه براى عمل رِباط اجير شده و خود را براى انجام آن اجاره داده‌اند.

ه: كسانى كه با شرط ضمن عقد لازم متعهد شده‌اند كه رِباط انجام نمايند.

٢- رباط مانند اعتكاف از سه روز كمتر نمى‌شود، و از سه روز كمتر ثواب رباط بدست نمى‌آيد، و اگر به سببى- مثلًا به واسطه نذر- رباط بر كسى واجب شده باشد، با كمتر از سه روز واجب او اداء نمى‌شود، و نيز اگر كسى چيزى را براى مُرابِطين نذر يا وصيت يا وقف كرده باشد، به كسانى كه كمتر از سه روز رباط انجام داده‌اند پرداخت نمى‌شود.

٣- بيشترين مدت رباط چهل روز است؛ و چنانچه از چهل روز بگذرد ملحق به‌