فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٠١ - دوم - مفاضلة

و چنانچه اوصاف را هم معيّن كنند، رعايت آن لازم است.

نوزدهم: سائر جهاتى كه جهل به آنها موجب نزاع مى‌شود، بايد روشن گردند.

بيستم: با فراهم بودن تمام نوزده شرط مذكور، طرفين مسابقه پذيرش مسابقه را به توسط مُبْرِزى كه حاكى از پذيرش آن مسابقه است ابراز دارند، مثلًا با خواندن صيغه رماية يا با مبرز ديگر به توضيحى كه در ضمن تيتر «احكام مربوط به رماية» بيان مى‌شوند پذيرش مسابقه را اظهار نمايند.

اقسام رماية:

رماية- تيراندازى- به سه صورت مى‌باشد: ١- مبادرت، ٢- مُفاضَلَة، ٣- مُحاطَة.

اول- مبادرت:

٣٩- مبادرت آن است كه طرفين قرارداد كنند كه هر كسى مثلًا از بيست تير پنج تير را زودتر به نشانه بزند او برنده است و جائزه مال او مى‌باشد، پس اگر يكى از آنان از ده تيرى كه انداخته است پنج تير و ديگرى از ده تير چهار تير به نشانه بزند، نفر اول برنده است و در اين صورت اكمال- انداختن تمام بيست تير- لازم نيست، و همچنين است اگر يكى از آنان از نُه تير پنج تير و ديگرى از نه تير چهار تير را به نشانه بزند؛ و چنانچه هر كدام از آنها از ده تير يا از نُه تير بطور مساوى پنج تير به نشانه بزنند، دراين فرض مسابقه در كار نمى‌باشد.

دوم- مفاضلة:

٤٠- مفاضلة آن است كه طرفين مسابقه شرط كنند كه هر كدام يك يا دو يا سه تير از مجموع بيست تير را بيشتر از ديگرى به نشانه بزند برنده است، و در اين قرارداد اگر اكمال فائده داشته باشد، اكمال واجب است؛ و الا واجب نيست، پس اگر شرط كنند كه سه تير به هدف بخورد و بعد دوازده تير بيندازند، چنانچه تيرهاى يكى از طرفين مسابقه همه به نشانه بخورند و تيرهاى طرف ديگر همه خطا بروند، اكمال واجب نيست، زيرا فائده ندارد، و اگر يكى ده تير به نشانه بزند، لازم است هر دو، تير يازدهم و دوازدهم‌