فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٩٧ - دسته سوم - حق آنها در زبان

دسته دوم- حق آنها در يارى كردن يكديگر با جان و تن:

٦٨- چنانچه دوست و برادر دينى انسان، نياز به كمك بدنى داشته باشد، سزاوار است با گشاده‌رويى در يارى كردن و كمك رساندن به او اقدام نمايد.

دسته سوم- حق آنها در زبان:

٦٩- حقوق دوستان و برادران دينى در مورد زبان عبارتند از:

١- از ذكر عيوب يكديگر به صورت طعنه و زخم زبان چه در حضور و چه در غياب خوددارى نمايند.

٢- با يكديگر جِدال و رقابت نكنند؛ جز در راه خدا.

٣- اسرار يكديگر را افشاء نكنند، حتى بعد از قطع رابطه.

٤- به نفس و خانواده و فرزندان يكديگر طعنه نزنند و عيب وارد نكنند.

٥- طعنه‌هايى كه ديگران به دوست و برادر دينى مى‌زنند را نزد او بازگو نكنند، زيرا در حقيقت بد گوى برادر دينى همين كسى است كه نزد او طعنه ديگران را نقل مى‌كند.

٦- به يكديگر اظهار دوستى و محبّت نمايند.

٧- از يكديگر احوال پرسى كنند.

٨- اگر يكى از آنها مرتكب حرام شد ديگرى او را نصيحت كند و از عاقبت كار بترساند.

٩- هر يك از آنها ديگرى را بر عيوبى كه دارد بطور نصيحت آگاه سازد.

١٠- مانند آينه زشتيها را در نظر يكديگر زشت و خوبيها را نيكو بنمايانند، و منقول است كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمودند: «مؤمن آينه مؤمن است».

١١- چه در حضور و چه در خِفاء در حق يكديگر دعاء كنند، و منقول است كه حضرت امام محمّد باقر عليه السلام در تفسير آيه شريفه‌ «وَ يَسْتَجِيبُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ يَزِيدُهُمْ مِنْ فَضْلِهِ»[١] فرمودند: «اين، آن مؤمنى است كه پشت سر برادر

[١] - و مستجاب مى‌كند دعاء كسانى را كه ايمان آورده و اعمال صالح انجام مى‌دهند و از فضل خودش بر آنچه‌خواسته‌اند مى‌افزايد. سوره مباركه شورى‌/ آيه شريفه ٢٦.