فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٣٤ - احترام به حضرت حجة بن الحسنعجل الله تعالى فرجه

زمان و مكان تولد: بنابر قول اشهر در شب جمعه پانزدهم شعبان- و به قولى هشتم شعبان- سال دويست و پنجاه و پنج هجرى- و به قولى دويست و پنجاه و شش و به قول ديگر سال دويست و پنجاه هشت هجرى- در سُرَّ مَن رأى- سامرّاء- متولد شدند.

دوران امامت: امامت آن حضرت (عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف) از سال دويست و شصت هجرى شروع شده و تا مدّتى كه خداوند متعال مقدّر فرموده است ادامه خواهد داشت، و ايشان همان كسى هستند كه ظهورشان نزد همه پيروان دين صحيح متيقّن مى‌باشد، و زمين را پر از عدل و داد خواهند كرد همچنانكه از جور پرشده باشد.

احترام به حضرت حجّة بن الحسن (عجّل اللّه تعالى فرجه):

١٣- بر زبان آوردن اسم و كنيه حضرت حجّة بن الحسن (عجّل اللّه تعالى فرجه) كه مطابق با اسم و كنيه حضرت رسول اكرم صلى الله عليه و آله مى‌باشد حرام است.

١٤- شخصى كه نشسته است هنگام شنيدن لقب «قائم» مستحب است بايستد و دست خود را بر سر بگذارد، و در روايتى وارد شده است كه روزى در مجلس امام صادق عليه السلام از امام زمان عليه السلام ياد شد، امام صادق عليه السلام به خاطر تعظيم و احترام اسم آن حضرت بپا خواستند.

و در روايت ديگرى وارد شده است كه حضرت امام رضا عليه السلام هنگامى كه نام مبارك آن حضرت را شنيدند برخاستند و دست بر سر گذاشتند.

١٥- مستحب است كه در زمان غيبت كبرى، شيعيان هر روز انتظار فرج حضرت حجّة بن الحسن (عجّل اللّه تعالى فرجه) را داشته باشند، و به جهت تعجيل در فرج آن‌