فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٩٩ - حقوق ملتها بر يكديگر

او ترحم نمايد، ٣- آبروى او را حفظ كند، ٤- تقاضاى او را نسبت به گذشت از لغزشها اجابت نمايد، ٥- عذر خواهى او را قبول كند، ٦- جلوى بدگويى و غيبت از او را بگيرد، ٧- ناموس او را حفظ نمايد، ٨- پيوسته او را نصيحت كند، ٩- دوستى خود را با او تحكيم و حفظ نمايد، ١٠- عهد و پيمان با او را محترم شمارد، ١١- هنگام بيمارى از او عيادت نمايد، ١٢- بر جنازه او حاضر شود، ١٣- دعوت و هديه او را ردّ نكند، ١٤- از او به واسطه احسانى كه در حق وى نموده است تشكر كند، ١٥- هديه‌اش را جبران نمايد، ١٦- در يارى او كوتاهى نكند، ١٧- حوائج او را در حدّ امكان تأمين نمايد، ١٨- اگر چيزى را طلب نمود جواب مثبت به او بدهد، ١٩- با خوشرويى به او انعام بدهد، ٢٠- در پيدا كردن گمشده‌اش او را راهنمايى نمايد، ٢١- سلام او را جواب دهد، ٢٢- هنگامى كه عطسه زد به او بگويد: «يَرْحَمُكَ اللَّهُ»، ٢٣- با خوبى و محبت با او صحبت كند، ٢٤- با دوستان او دوستى نمايد، ٢٥- اگر او خواست به ديگرى ظلمى كند وى را باز دارد، ٢٦- اگر به او ظلمى شده است او را يارى نمايد تا حقّش را بگيرد، ٢٧- در طوفان حوادث او را تنها نگذارد، ٢٨- قسم او را تصديق كند، ٢٩- هرچه براى خود مى‌خواهد براى او هم بخواهد، ٣٠- هرچه براى خود نمى‌خواهد براى او نيز نخواهد، سپس فرمودند: «اگر كسى در اداء حقّى از حقوق برادر مسلمان خود كوتاهى كند، روز قيامت از او مطالبه مى‌شود و بايد آن را اداء كند».[١]

حقوق ملّتها بر يكديگر:

٧٣- مسلمانان از هر فرقه‌اى كه باشند در برا بر كفّار يك امّت و كفاّر نيز از هر فرقه‌اى كه باشند در برابر مسلمانان يك امّت به حساب مى‌آيند، و اين دو امّت بر يكديگر حقوقى دارند كه عبارتند از:

اول: حق ملتهاى كفر كه در اثر سلطه قدرتمندان كفر و شرك به استضعاف عقيدتى كشيده شده‌اند و از شنيدن صداى توحيد و عدالت محروم مانده‌اند اين است كه‌

[١] - وسائل الشيعة/ جلد ٨/ كتاب الحج/ باب ١٢٢ از ابواب احكام العشرة/ حديث ٢٤.