فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٩٥ - حق فرد محبوسزندانى

حق افراد مظلوم:

٦٣- حق انسانهاى مظلوم كه به خاطر سلطه قدرتمندان حقوق محترم آنان در جامعه تضييع شده است و توانايى دفاع از حقوق خود را ندارند اين است كه هر كسى در حدّ توان و قدرتش از آنان حمايت نمايد تا به حقوق خود برسند؛ و اگر كسى به تنهايى توان حمايت از آنان را ندارد، بايد با هماهنگى ديگران تحصيل قدرت نمايد و به شكل دسته جمعى آنان را حمايت نمايند.

حق فرد محبوس (زندانى):

٦٤- هر فرد زندانى- چه محكوم باشد و چه متهم- حقوقى دارد كه عبارتند از:

اول: مورد شكنجه روحى و يا بدنى قرار نگيرد و يا به صورت حقارت آميز و منافى حيثيت انسانى با او رفتار نشود.

دوم: با خانواده و بستگان خود ملاقات نمايد.

سوم: از امكانات علمى و فرهنگى و بهداشتى و ... محروم نماند.

٦٥- اگر به واسطه شكنجه روحى يا جسمى و يا با رفتارهاى منافى حيثيت انسانى از فرد محبوس اقرار و اعترافى گرفته شود، اين اقرار و اعتراف ارزشى ندارد.

٦٦- در صورت تعدّى به يكى از حقوق مذكوره، شخص زندانى حق دارد به دادگاه صالحى كه مورد رضايت طرفين باشد شكايت نمايد.