فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٩٠ - شروط مربوط به سبق

است حكم فرد ثالثى كه پرداخت عوض را به عهده گرفته باشد. نهم: تعداد حيواناتى كه با آنها مسابقه مى‌دهند معيّن باشند، مثلًا شش اسب است يا ده يابو يا ...

دهم: حيوانات مسابقه در احتمال جلو زدن با هم برابر باشند، بنا براين، مسابقه يك دسته اسب قوى مثلًابا يك دسته اسب ضعيف كه در احتمال جلو زدن با هم برابر نيستند مشروع نمى‌باشد.

يازدهم: حيوانات مسابقه از يك جنس باشند، بنابر اين مثلًا مسابقه اسب با استر صحيح نمى‌باشد؛ اما اگر فقط در صفت مختلف باشند- مثلًا اسب عربى را با اسب تركمنى يا اسب را با يابو (اسب اخته شده) به مسابقه بگذارند- اشكالى ندارد.

دوازدهم: ابتداء و انتهاء مسافت مسابقه را- هرچند با مشاهده- بطورى معيّن نمايند كه براى طرفين مسابقه غَرَر- يعنى جهلى كه موجب تفاوت در عوض است- پيش نيايد.

سيزدهم: مسافت مسابقه به حدّى باشد كه مثلًا دو حيوان مسابقه دهنده آن را با يك نفس و به آسانى بپيمايند،[١] پس اگر مسافت به حدّى باشد كه آن دو حيوان با يك نفس نتوانند آن را بپيمايند، يا با رنج و زحمت و يا با واسطه استراحت آن را بپيمايند، مسابقه باطل مى‌باشد.

چهادهم: مسابقه دهندگان با هم و بطور همزمان پيمودن مسافت مسابقه را آغاز نمايند؛ ولى برابر بودن مكان آنها شرط نيست.

پانزدهم: مقدار عوضى را كه براى اسب پيشتاز در مسابقه قرار مى دهند، با مشاهده يا با وصف معيّن نمايند، و چنانچه آن را به صورت دَيْن مهلت دار يا بدون مهلت قرار دهند هم اشكال ندارد.

شانزدهم: عوضى كه براى اسب پيشتاز در مسابقه معيّن شده است، به سوار پيشتاز

[١] - و به اصطلاح يك ميدان دويدن باشد.