فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٠٤ - احكام مربوط به رماية

و سپس آن ديگرى بگويد:

«قَبِلْتُ الْمُراماةَ عَلى‌ مُفاضَلَةِ إِصابَةِ سَهْمٍ- أَوْ سَهْمَيْنِ أَوْ ثَلاثَةِ أَسْهُمٍ- مِنْ عِشْرينَ سَهْماً إِلَى الْغَرَضِ الْمُعَيَّنِ بِالْمَبْلَغِ الْمُعَيَّنِ».[١]

٤٤- عقد رماية با فوت تيرانداز باطل مى‌گردد.

٤٥- جائز است در مسابقه رماية قرار بگذارند هر تيرى كه بر نشانه فرود آيد دو تير حساب شود.

٤٦- همانگونه كه عقد تيراندازى بين دو نفر جائز است، بين دو گروه نيز جائز مى‌باشد، و در اين صورت هر گروهى مى‌تواند براى خود رئيسى انتخاب كند، و او هم مى‌تواند در ميان افراد خود كسى را برگزيند، و باز برگزيدگان از سوى دو رئيس نيز هركدام مى‌توانند فردى را از گروه خويش انتخاب كنند، و همينطور ادامه پيدا كند تا به آخرين فرد برسند، و بعد دو گروه تيرانداز با قرعه شروع كننده مسابقه را معيّن نموده و مسابقه را آغاز نمايند.

٤٧- هرگاه رئيس گروهى جائزه را براى خودش قرار دهد، چنانچه آن گروه برنده نشود، افراد آن نسبت به پرداخت جائزه به گروه برنده ملزم به چيزى نمى‌باشند؛ ولى اگر رئيس گروه جائزه را براى خود قرار نداده باشد، همه افراد گروه در پرداخت جائزه- در صورت برنده نشدن- و نيز در دريافت جائزه- در صورت برنده شدن- سهيم و با هم برابرند؛ هرچند احتمال دارد كه در صورت برنده شدن جائزه بر تعداد تيرهايى كه به نشانه برخورد كرده تقسيم شود، و به كسى كه تيرى به نشانه نزده چيزى داده نشود.

٤٨- در مسابقه رماية شرط است كه تيرها بطور مساوى بين دو گروه تقسيم شوند، پس اگر مثلًا تيراندازان سه نفر باشند، بايد به هر كدام يك سوم و اگر چهار نفر باشند به هركدام يك چهارم از مجموع تيرها را بدهند.

[١] - قبول كردم مسابقه تيراندازى با تو را- البته با در نظر گرفتن قصد انشاء- در بيشتر زدن يك تير- يا دو تير يا سه تير- از بيست تير نشانه معيّن به مبلغ معيّن.