فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٨١ - حق پدر

چهارم: او را از لوازم زناشويى مشروع منع نكند، اگر چه بر بالاى مركب باشد. پنجم: بدون اجازه او از خانه خارج نشود، كه اگر اينكار را انجام دهد، تا زمانى كه به خانه برگردد فرشتگان زمين و آسمان و فرشتگان غضب و رحمت او را لعنت مى‌كنند.

حق مادر:

٣٢- حق مادر آن است كه فرزند بداند مادرش در دوران حاملگى طورى او را حمل كرده- و در رحم خويش نگهداشته و پرورش داده است- كه هيچ كس قادر نيست كسى را آنطور حمل كند، و از ثمره جان خويش او را چنان تغذيه نموده است كه هيچ كسى اين چنين به كسى غذاء نمى‌دهد، و با تمام وجودش او را نگهدارى كرده، و اين نگهدارى را با خوش رويى و دلشادى همراه ساخته، و هر ناگوارى و درد و سختى و نگرانى- دوران باردارى را- تحمل كرده، چنانكه دست تعدى- آفات و بلايا- را از او دور ساخته، و او را بر زمين نهاده، و باكى نداشت از اينكه خودش گرسنه بماند تا بتواند فرزندش را سير كند، و خودش تشنه بماند تا او را سيراب كند، و خودش عريان بماند تا او لباس بر تن داشته باشد، و خودش سايبانى نداشته باشد تا او را در سايه حفظ كند، و با بيچارگى خود او را نعمت دهد، و با بى‌خوابى خود به او لذّت خواب را چشانده، و شكمش ظرف وجود او بوده، و دامنش پرورشگاه او، و پستانش چشمه نوش او، و جانش نگهدار او بوده است، سرد و گرم دنيا را براى او و به خاطر او چشيده است، پس حق دارد كه تو در مقابل اين همه زحمت و رنج شكرگزار او باشى، و به وظائف خود در قبال او عمل نمايى، پس جز با يارى خداوند تو را ياراى سپاسگزارى از او نيست.

حق پدر:

٣٣- حق پدر آن است كه فرزند بداند پدر ريشه وجود او است، و او شاخه درخت‌