فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٥ - تعريف تبري

مقدّمه‌

تعريف تَولّي:

تَولّي يعنى دوست داشتن خداوند متعال، و دوست داشتن تمام پيامبران الهى عليهم السلام- و در رأس آنها حضرت خاتم الأنبياء محمد بن عبد اللّه صلى الله عليه و آله- و نيز دوست داشتن جانشينان بر حقّ پيامبران الهى عليهم السلام- و در رأس آنان حضرات دوازده امام معصوم عليهم السلام- كه تماماً بنده و دوست و مبلّغ خدا و منجى انسانها مى‌باشند، و با سلاح حكمت و موعظه حسنه در راه خدا جهاد نموده و حقّى را كه بر عهده داشتند اداء كردند، و تمام توان خويش را براى نجات انسانها لِلّه و الى اللّه بكار گرفتند، و هدفى جز خدا نداشتند؛ و البته دوستى با اين حضرات به جهت دوستى خداوند متعال با آنان و حرمت دشمنى با ايشان است؛ و حضرت صدّيقة الطاهرة فاطمة الزهراء عليها السلام نيز در حكم اين حضرات عليهم السلام مى‌باشند.

تعريف تَبرّي:

تَبرّي يعنى بيزارى و اظهار تنفّر از هر كسى كه براى خدا شريك قائل است، يا به آنچه بايد ايمان بياورد كافر است، يا با آنانكه بايد دوست باشد دشمن است، و يا