فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٢٠ - وجوب جهاد

وجوب جهاد

١- جهاد، واجب تعبّدى است، و قصد قربت و اخلاص در آن شرط مى‌باشد؛[١] اما شركت در آن واجب كفايى است- يعنى اگر افراد به اندازه نياز در آن شركت نكنند، بر همه كسانى كه شرائط وجوب جهاد را دارا هستند واجب است كه به جهاد بروند- ولى بر چند گروه از مكلفين واجب عينى مى‌شود، از جمله:

الف: افرادى كه امام عليه السلام يا نائب آن حضرت آنها را براى جهاد به اسم طلب كنند.

ب: افرادى كه داراى ويژگيهايى هستند كه بدون حضور آنها مقاومت مسلمين ضعيف خواهد بود.

ج: كسانى كه نذر يا عهد كرده يا قسم خورده باشند كه در جهاد شركت نمايند.

د: كسانى كه براى شركت در جهاد اجير شده و خود را براى آن اجاره داده‌اند.

ه: كسانى كه با شرط ضمن عقد لازم متعهد شده‌اند كه در جهاد شركت كنند.

و: افرادى كه در هنگام بهم رسيدن دو لشكر و يا در هنگام صف بستن دو لشكر در

[١] - همانطور كه در جلد اول، بخش« طهارت حدثيّه»، فقره( ٣٨١) بيان شد، عبادات در شريعت عبارتنداز: ١- طهارت حدثيّه( وضوء و غسل و تيمّم)، ٢- نماز( اذان و اقامه و نفس نماز)، ٣- روزه، ٤- اعتكاف، ٥- كفّارات، ٦- زكات، ٧- خمس، ٨- حجّ و عمره و طواف، ٩- جهاد، ١٠- عِتق.