فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٠ - معصوم اول حضرت محمد صلى الله عليه و آله

طلوع فجر روز جمعه هفدهم ربيع الاوّل عام الفيل- پنجاه و دو سال قبل از هجرت- در مكّه معظّمه، سرزمين منى، نزديك جمره وسطى، و در خانه و الد گرامى خود ديده به جهان گشودند و جهان به نور وجود ايشان منوّر گرديد. بعضى از حوادث دوران زندگانى: در نهمين سال از تولد آن حضرت صلى الله عليه و آله جدّشان عبد المطّلب وفات يافت، و در سن بيست و پنج سالگى حضرت خديجة بنت خُوَيلد عليها السلام- كه چهل سال داشت- را به نكاح خويش درآوردند، و در سن چهل سالگى در بيست و هفتم رجب به رسالت مبعوث گرديدند؛ و در سال دهم از بعثت وفات جناب ابوطالب عليه السلام و در دوازدهم رمضان همان سال وفات حضرت خديجة عليها السلام رخ داد؛ و در سال دهم از بعثت و در سن پنجاه و دو سالگى به معراج عروج فرمودند؛ و در سال سيزدهم از بعثت و در سن پنجاه و سه سالگى در شب پنجشنبه اول ربيع الاوّل از مكّه معظّمه به مدينه طيّبه هجرت نمودند، و در همان شب بود كه اميرالمؤمنين حضرت على بن ابيطالب عليه السلام بجاى پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله خوابيده و نفس خود را فداء آن حضرت صلى الله عليه و آله نمودند، و از سوى خداوند متعال جلّ جلاله مورد مدح قرار گرفتند، و آيه شريفه‌ «وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ ...»[١] در شأن ايشان نازل گرديد.

پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله پس از بعثت، بيست و سه سال تبليغ رسالت فرمودند، كه از اين مدت سيزده سال قبل از هجرت سال در مكّه مكرّمه با بت پرستى و شرك مبارزه كردند، و ده سال پس از هجرت در مدينه منوّره با وجود جنگ‌هاى سخت و فراوان به تبليغ و تشريح احكام و اجراء آنها اهتمام ورزيدند، و اين دو دوران، دوران تبليغ رسالت ايشان بوده است.

قرآن كريم- كتاب وحى و نداء نجات بخش جهانيان و معجزه خالده- به همراه اهل بيت عصمت و طهارت عليهم السلام دو يادگار بى بديل آن حضرت صلى الله عليه و آله مى‌باشند، كه‌

[١] - سوره مباركه بقره/ آيه شريفه ٢٠٧.