فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٥٨ - قسم دوم - دفاع از حقوق شخصى

ديگران كمك بگيرد، هرچند ظالم يا كافر باشند.

١٤٨- كسى كه براى دفاع از جان و ناموس خود به فرد ظالمى متوسل شده است، اگر بداند شخص ظالمى كه براى دفاع به او متوسل شده است از مقدار لازم تعدى مى‌كند، باز هم توسل به او جائز بلكه واجب است؛ و در صورت تعدّى، شخص ظالم ضامن است؛ و چنانچه شرائط نهى از منكر موجود باشد، نهى از تعدى بر او- يعنى بر شخص متوسل به ظالم- واجب است.

١٤٩- اگر دزدى به قصد بردن مال خود انسان يا بستگان او هجوم آورد، انسان حق دارد با رعايت مراتب، دفاع كند، هرچند به كشته شدن مهاجم بيانجامد.

١٥٠- اگر هنگام دفاع با رعايت مراتب آن، به شخص تجاوزگر زيان مالى يا جانى و يا نقص عضو وارد شود، دفاع كننده ضامن نيست؛ ولى اگر فرار يا درجات پايين‌تر دفاع ميسّر بوده و با اين حال به مراحل بالا و شديدتر عمل نموده باشد، بنابر احتياط ضامن است، و در هر صورت اگر از سوى تجاوزگر به دفاع كننده خسارتى برسد، شخص متجاوز ضامن مى‌باشد.

١٥١- اگر انسان به گونه‌اى بر مهاجم پيروز شود كه او ديگر توان تهاجم نداشته باشد، حق كتك زدن يا زخمى كردن و يا كشتن آن مهاجم را ندارد، بلكه تعزير او با حاكم شرع است.

١٥٢- كسى كه مرد بيگانه‌اى را با همسر يا دختر يا يكى از زنان خويشاوند خود بيابد، چنانچه آن مرد بيگانه قصد تجاوز به آن زن را داشته باشد- و لو با انجام كارى غير از جماع- بايد به هر شيوه ممكن از حريم آنان دفاع نمايد، هرچند به كشته شدن تجاوزگر بيانجامد، بلكه بايد از تجاوز به ناموس مسلمانان ديگر هم جلوگيرى كند؛ و در هر حال رعايت مراتب دفاع لازم است، و با رعايت مراتب دفاع ضامن خسارت وارده بر فرد متجاوز نيست؛ ولى اگر با وجود مراتب پايين‌تر دست به كار شديدتر بزند، بنابر احتياط ضامن است.

١٥٣- اگر كسى براى آگاهى بر ناموس يا اسرار شخصى افراد يا براى ديدن بدن‌