فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٠٦ - احكام مربوط به رماية
و چنانچه بيشتر آن ده تير را به هدف بزنى فلان جائزه مال تو باشد اشكال ندارد.
٥٥- اگر در مسابقه تيراندازى دو طرف شرط كنند كه اصابت تير به نشانه نزديك هم باعث برنده شدن باشد، در اين صورت چنانچه حدّ نشانه نزديك را ذكر كنند مسابقه صحيح است؛ و الا باطل مىباشد؛[١] ولى اگر دو طرف مسابقه شرط كنند كه زدن تير به نشانه نزديكتر سبب اسقاط جائزه زدن تير به نشانه دورتر شود، مسابقه صحيح است و رعايت اين شرط هم لازم مىباشد.
٥٦- اگر در مسابقه تيراندازى دو طرف شرط كنند كه از مركز نشانه تا تمام حوالى نشانه- كه معيّن است- با اصابت تير كنده شود و از بين برود، چون اين شرط متعذر است، باطل است و مبطل مسابقه نيز مىباشد.
٥٧- اگر تير دو نيم شود و سر آن قسمتى كه بلندتر است به نشانه برخورد كند، تيرانداز برنده محسوب مىشود؛ اما اگر قسمت كوتاه تير به نشانه برخورد كند، چيزى به حساب نمىآيد.
٥٨- با پايان يافتن مسابقه تيراندازى، شخص برنده مالك جائزه مىشود، و هر گونه بخواهد مىتواند آن را براى زندگى خود يا اطعام افرادش خرج كند، و چنانچه از ابتداء شرط كرده باشند كه آن را صرف اطعام گروه خويش نمايد اشكال ندارد.
[١] - در صورتى كه حدّ نشانه نزديك را ذكر نكنند، محتمل است كه مسابقه باطل باشد، و محتمل است كهصحيح باشد- چون هر قريب منع بعيد را مىكند- و روشن است كه با وجود دو احتمال متعارض نمىتوان حكم به صحّت مسابقه نمود.