درآمدى بر تفسير جامع روايى - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٧٧ - الف - فهم قرآن، بىنياز از سنت

قرائتش را از او نقل كرده و ياد گرفته است، و على عليه السلام قرائت را از پيامبر خدا ياد گرفته و بهره برده است. پس عاصم در قرائت، شاگردِ شاگرد على عليه السلام بود.

ه- تبيين اهل بيت عليهم السلام‌

اهل بيت عليهم السلام خود نيز مكرّر، بر جايگاه ممتاز خويش در تفسير قرآن، تأكيد كرده‌اند.[١] در روايتى از امام صادق عليه السلام آمده است:

إنَّ اللَّهَ عَلَّمَ نَبِيَّهُ التَّنزيلَ وَ التَّأويلَ، فَعَلَّمَهُ رَسولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله عَلِيّاً عليه السلام...

و عَلَّمَنا وَاللَّهِ.[٢]

خداوند، تنزيل و تأويل را به پيامبرش آموخت و پيامبر خدا صلى الله عليه و آله آن را به على عليه السلام تعليم داد... و به خدا سوگند كه او نيز به ما تعليم داده است.

گفتنى است كه در اين باره، روايات ديگرى نيز نقل شده كه در مباحث آينده به آنها اشاره خواهد شد.[٣]

٣. رابطه متقابل قرآن و سنّت‌

در باره جايگاه «سنّت پيامبر صلى الله عليه و آله و اهل بيت عليهم السلام» و نقش آن در تبيين مفاهيم قرآن و مقاصد آن، چند ديدگاه وجود دارد:

الف- فهم قرآن، بى‌نياز از سنّت‌

اين ديدگاه، براى نخستين بار، توسط خليفه دوم مطرح شد. هنگامى‌

[١]. ر. ك: اهل بيت عليهم السلام در قرآن و حديث: ص ٤٤٩( بخش چهارم/ فصل دوم/ تأويل قرآن).

[٢]. الكافى: ج ٧ ص ٤٤٢ ح ١٥، تهذيب الأحكام: ج ٨ ص ٢٨٦ ح ٤٤.

[٣]. ر. ك: ص ١٠١( فصل چهارم: نقش عملى اهل بيت عليهم السلام در تفسير قرآن).