درآمدى بر تفسير جامع روايى - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٦٤ - ٢ مرجعيت علمى اهل ذكر

بر اساس اين ره‌نمود، خداوند متعال، به مسلمانان دستور مى‌دهد كه براى تفسير كتاب او و تبيين مبهمات، متشابهات و معارف گسترده و عميق آن، در درجه اوّل- در صورتى كه دسترس داشته باشند- به سَرور اهل ذكر و بزرگ‌ترين آگاه نسبت به معارف قرآنى، يعنى پيامبر خدا صلى الله عليه و آله رجوع كنند و پس از او به اهل بيت آن بزرگوار- كه آگاه‌ترين افراد امّت به معارف اين كتاب آسمانى هستند-. از اين رو، در روايات فراوانى، «اهل ذكر» در آيه ياد شده، به اهل بيت عليهم السلام تفسير شده است.

از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله نقل شده كه در تفسير آيه‌ «فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ‌؛ اگر نمى‌دانيد، از اهل ذكر [و دانش‌] بپرسيد»[١] مى‌فرمايد:

الذِّكرُ أنا، وَالأَئِمَّةُ أهلُ الذِّكرِ.[٢]

[مقصود از] ذكر، منم و [مقصود از] اهل ذكر، امامان اند.

نيز از امام على عليه السلام روايت شده است:

واللَّهِ إنّا لَنَحنُ أهلُ الذِّكرِ، نَحنُ أهلُ العِلمِ، ونَحنُ مَعدِنُ التَّأويلِ والتَّنزيلِ، ولَقَد سَمِعتُ رَسولَ اللَّهِ صلى الله عليه و آله يَقولُ: أنَا مَدينَةُ العِلمِ وعَلِيٌّ بابُها، فَمَن أرادَ العِلمَ فَليَأتِهِ مِن بابِهِ.[٣]

به خدا سوگند، همانا ماييم اهل ذكر. ماييم اهل علم و ماييم كان تأويل و تنزيل. از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله شنيدم كه مى‌فرمود: «من شهر

[١]. النحل: ٤٣.

[٢]. الكافى: ج ١ ص ٢١٠ ح ١، تأويل الآيات الظاهرة: ج ١ ص ٢٥٥ ح ٨.

[٣]. اهل بيت عليهم السلام در قرآن و حديث: ص ٣٤٨ ح ٣٠٥.