درآمدى بر تفسير جامع روايى - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١١١ - ٥ پيكار با تفسيرهاى ناروا

كه عدّه‌اى فرصت‌طلب و يا جاهل، با تفسيرهاى دلخواه و ناروا از قرآن كريم، مسير فرهنگى جامعه اسلامى را دچار انحراف نمايند. اين احساس خطر، در شمارى از روايات، به روشنى بيان شده اند، از جمله:

أكثَرُ ما أتَخَوَّفُ عَلى‌ امَّتى مِن بَعدى رَجُلٌ يَتَأَوَّلُ القُرآنَ يَضَعُهُ عَلى‌ غَيرِ مَواضِعِهِ.[١]

بيشترين چيزى كه پس از [مرگ‌] خود، از آن بر امّتم مى‌ترسم، وجود مردى است كه قرآن را نابه‌جا تفسير كند.

نقل اهل بيت عليهم السلام در مبارزه با تفسيرهاى ناروا نيز بسيار بارز و روشن است. پيامبر صلى الله عليه و آله، خود، بدين منظور، امّت را به اهل بيت عليهم السلام ارجاع فرموده است. در روايتى آمده است:

إنَّ فى كُلِّ خَلَفٍ مِن امَّتى عَدلًا مِن أهلِ بَيتى، يَنفى عَن هذَا الدّينِ تَحريفَ الغالينَ وَانتِحالَ المُبطِلينَ وتَأويلَ الجاهِلينَ.[٢]

در هر نسلى از امّت من، دادگرى از اهل بيت من حضور دارد كه تحريف زياده‌روان، در لباس دين درآمدن مبطلان و تفسير جاهلان را از اين دين، دور مى‌كند.

امام على عليه السلام نيز در باره ويژگى‌هاى امام مهدى عليه السلام مى‌فرمايد:

يَعطِفُ الهَوى‌ عَلَى الهُدى‌ إذا عَطَفُوا الهُدى‌ عَلَى الهَوى‌، ويَعطِفُ الرَّأىَ عَلَى القُرآنِ إذا عَطَفُوا القُرآنَ عَلَى الرَّأىِ.[٣]

[١]. بحار الأنوار: ج ٩٢ ص ١١١.

[٢]. كمال الدين: ص ٢٢١ ح ٧.

[٣]. بحار الأنوار: ج ٣١ ص ٥٤٩.