درآمدى بر تفسير جامع روايى - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٢٧ - ١٨ تبيين آيات منسوخ

را بيان كرده‌اند، مانند: رواياتى كه شرايط و يا موانع اجابت دعا را بيان مى‌كنند،[١] يا آنچه در تبيين مفهوم عدالت در همسردارى نقل شده است.[٢]

١٧. تبيين اشارات‌

تبيين اشارات قرآن، يكى ديگر از بركات روايات تفسيرى است، مانند: بهره‌گيرى از آيه‌ «ما هذِهِ التَّماثِيلُ الَّتِي أَنْتُمْ لَها عاكِفُونَ»[٣] در جهت نكوهش عدّه‌اى كه سرگرم شطرنج‌بازى بودند،[٤] يا استدلال به آيه‌ «يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ يُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِينَ»[٥] براى اثبات حجّيت شياع در جامعه اسلامى.[٦]

١٨. تبيين آيات منسوخ‌

برخى از روايات تفسيرى، به تبيين آيات ناسخ و منسوخ اختصاص دارند، مانند: آيه نجوا،[٧] آيه عفو،[٨] آيه عدد مقاتلان،[٩] آيه كيفر فحشا،[١٠]

[١]. اعلام الدين: ص ٢٦٩.

[٢]. الكافى: ج ٥ ص ٣٦٢ ح ١.

[٣]. انبيا: آيه ٥٢.

[٤]. مجمع البيان: ج ٧ ص ٩٤.

[٥]. توبه: آيه ٦١.

[٦]. الكافى: ج ٥ ص ٢٩٩ ح ١.

[٧]. مجادله: آيه ١٢.

[٨]. بقره: آيه ١٠٩.

[٩]. انفال: آيه ٦٥.

[١٠]. نساء: آيه ١٥.