درآمدى بر تفسير جامع روايى - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٥ - ١ معناى سنت

فصل سوم: جايگاه علمى اهل بيت (ع) در تفسير قرآن‌

بى‌شك، قرآن كريم، اساس و مبدأ اصلى معرفت دينى در اسلام است؛ امّا اين كه: آيا معارف دينى را مستقيماً مى‌توان از قرآن دريافت كرد يا بايد از طريق سنّتِ پيامبر و اهل بيت عليهم السلام، به معارف قرآن دست يافت؟

آيا قرآن به تنهايى مى‌تواند نيازهاى امّت اسلامى به معارف دينى را تأمين كند يا در كنار سنّتِ پيامبر و اهل بيت (صلوات اللَّه عليهم)، پاسخگوى نيازهاى انسان است؟ و در يك جمله: سنّت، چه نقش مستقل يا غير مستقلّى در حوزه معرفت دينى دارد؟ اين پرسش‌ها و پرسش‌هاى مشابه، نياز به بحث و بررسى دارند؛ امّا پيش از پرداختن به پاسخ آنها، لازم است نخست، معناى «سنّت» را شرح دهيم، سپس جايگاه اهل بيت عليهم السلام در تفسير قرآن را بيان كنيم و در آخر، رابطه متقابل قرآن و سنّت را توضيح دهيم.

١. معناى سنّت‌

سنّت در لغت، به معناى سيره و طريقت است و در اصطلاح علم حديث،