او همچنین از امام صادق٧ نیز روایت کرده،[٢] اما این روایات در مقایسه با روایات از
امام باقر٧ بسیار اندک است.[٣] از آن جا که جابر در زمان امامت امام ششم٧ در کوفه مقیم بوده، احتمالاً برای شنیدن حدیث از آن حضرت، برخی اوقات (مثلاً ایام حج) به مدینه مسافرت می‌کرده است.[٤]

جابر بن یزید به امامت امام باقر٧ اعتقاد راسخی داشت. وی از آن حضرت، با عنوان «سیدنا الامام» یاد کرده و امام٧ را دریایی دانسته که هرگز نمی‌توان به قعر آن دست یافت.[٥] او هنگام نقل حدیث از ایشان چنین می‌گفته است:

شنیدم از وصی اوصیا و وارث علم انبیا[٦] محمد بن علی بن الحسین:.[٧]

رابطه وی با امام باقر٧ چنان بود که او را نماینده امام خود در کوفه معرفی کرده‌اند.[٨] ابن شُعبه حَرّانی، دو وصیت از امام باقر٧ به جابر جعفی را نقل کرده که نشان دهنده جایگاه والای او نزد امام٧ است.[٩] از امام صادق٧ نیز روایتی صحیح در مدح او نقل شده است.[١٠]

به غیر از صادقین٨، برخی از مشهورترین مشایخ جابر[١١]عبارت‌اند از: مجاهد بن جَبر، عطاء بن ابی رَباح و عامر بن شَراحیل شَعبی. برخی از مهم‌ترین شاگردان و راویان احادیث او[١٢] نیز عبارت‌اند از: سُفیان ثَوری، شُعبَة بن حَجّاج و عَمرو بن شَمِر جعفی.

جابر جعفی از دانشمندان برجسته مسلمان است[١٣] و مرجعیت علمی او، مطلبی است که حتی مخالفان سرسخت وی نیز بدان اقرار کرده‌اند؛ هر چند شمس الدین ذهبی و صفدی، او را ضعیف و

[١]. تهذیب المقال، ج٥، ص٤٥ - ٤٧.

[٢]. المجروحین، ج١، ص٢٠٨.

[٣]. امالی الطوسی، ص٢٩٦.

[٤].«صلة تاریخ الطبری»، ج١١، ص٦٤٦.

[٥]. اصل، ص٦٠ - ٦٥ ؛ بصائر الدرجات، ٦٩، ٩٥، ١١٠ ؛ تاریخ مدینة دمشق، ج١٤، ص١٧٠، ج٤٢، ص٢٤٢.

[٦]. تفسیرالعیاشی، ج٢، ص٥٠، ٨٤؛ ارشاد القلوب، ج٢، ص٣٨٤ - ٣٩١.

.[٥٧٠] عامه و خاصه روایاتی از او در باب وجوب صلوات بر پیامبر و خاندانش در هر نماز واجب نقل کرده‌اند ( شعار اصحاب الحدیث، ص١٠٨؛ التمهید، ج١٦، ص١٩٥؛ الخلاف، ج١، ص٣٧٣). از وی روایتی در مورد لعن بر بنی امیه پس از هر نماز واجب نیز نقل شده است ( تهذیب الاحکام، ج٢، ص١٠٩، ٣٢١).

[٧]. برای نمونه ر.ک: رجال الکشی، ص١٩٥.

[٨]. الکاشف، ج١، ص٢٨٨؛ التفسیر و المفسرون، ج٢، ص٣٨.

[٩]. رجالالطوسی، ص١٧٦.

[١٠]. طبرانی، المعجم الاوسط، ج٤، ص١٧٨؛ نعمانی، الغیبة، ص٢٧٦.

[١١]. صدوق، من لا یحضره الفقیه، ج٤، ص٤٤٥؛ کفایة الاثر، ص٦٦ - ٦٧.

[١٢]. امالیالطوسی، ص٢٩٦.