١ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص

علوم حدیث - علوم حدیث - الصفحة ١٠١ - بررسی دو نظریه دربارۀ «وارثان برگزیدۀ قرآن»(با تأكید بر احادیث امامیه)

قیاسی پیدا نکنند و در بیان احکام الهی دچار تناقض و اختلاف نشوند. در غیر این صورت یا ادعای وراثت‌شان کاذب است یا قرآن را چنین توانی در پاسخگویی به نیازها و پرسش‌ها نبوده است که سراغ ظن و قیاس رفته و سر از اختلاف آرا و انظار در آورده‌اند. فرض عدم جامعیت قرآن در پاسخگویی به نیازها و مسائل باطل است و بطلان آن مقبول عموم امت اسلامی است، پس آنچه می‌ماند و چاره‌ای جز آن نیست، فرض نخست است که مانع اصلی و تامه در عدم لیاقت عموم امت حتی گروه شاخص آن، در دستیابی به مقام وراثت قرآن است و آن فقدان دانش سرشار در شناخت قرآن نزد آنان است. بداهت این دلیل تا حدی است که عقل آدمی آن را درک و درستی آن را تأیید می‌کند. در برخی از روایات اهل بیت: غیرمستقیم به این دلیل عقلی به عنوان نشانه وارثان راستین قرآن اشاره شده و تأکید شده است که وارثان قرآن نیازی به پرسش از احدی در امور دینی نداشتند؛ در حالی که خود مرجع پرسش دیگران بوده‌اند؛ از جمله در روایتی آمده است:

... أَنَّ عَلِیاً کَانَ أَوْلَی بِرَسُولِ اللهُ مِنْ غَیرِهِ لِأَنَّهُ کَانَ أَخُوهُ فِی الدُّنْیا وَ الْآخِرَةِ، لِأَنَّهُ حَازَ می‌رَاثُهُ وَ سِلَاحَهُ وَ مَتَاعُهُ وَ بَغْلَتَهُ الشَّهْبَاءَ وَ جَمِیعَ مَا تَرَکَ، وَ وَرِثَ کِتَابَهِ مِنْ بَعْدِهِ قَالَ اللهُ تَعَالَی:«ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْکِتابَ الَّذِینَ اصْطَفَینا مِنْ عِبادِنا»، وَ هُوَ الْقُرْآنُ کُلَّهُ نَزَلَ عَلَی رَسُولِ اللهِ ٦ وَ کَانَ یعْلَمُ النَّاسَ مِنْ بَعْدِ النَّبِی وَ لَمْ یعْلِمْهُ أَحَدُ وَ کَانَ یسْئَلُ وَ لَا یسْأَلُ أَحَداً عَنْ شَی‌ءٍ مِنْ دِینِ اللهِ؛[١]

همانا علی٧ به رسول الله٦ از هر کسی دیگری نزدیک‌تر بود؛ چرا که علی٧ برادر پیامبر٦ در دنیا و آخرت است و علی٧ است که میراث پیامبر٦ را به ارث برد. همچنین سلاح، متاع، مرکب ایشان به نام شهباء و همه ماترک ایشان را به ارث برد. و کتاب پیامبر٦ را بعد از رحلت ایشان، علی٧ به ارث برد آن گونه که خداوند می‌فرماید«این کتاب را به بندگان برگزیده خود به ارث دادیم». و مقصود از کتاب قرآن است که تمام آن بر پیامبر٦ نازل شد. علی٧ بعد از پیامبر٦ به مردمان علم می‌آموخت، در حالی احدی چیزی به وی نیاموخت، و هماره از علی٧ سؤال می‌شد، در حالی وی از احدی در باره امری از مسائل دینی سؤال نمی‌کرد.

در بخش دوم روایت، با استناد به آیه وراثت کتاب و وجود دانش آن نزد علی٧ برای ایشان دانشی بیان شده است که وی از هر گونه سؤال از غیر در امور دینی بی نیاز می‌کرده است و این همان وراثت حقیقی قرآن است. البته آن گونه که گذشت، طبیعت توارث نیز خود سنجه‌ای بر آزمون مدعیان راستین وراثت از مدعیان غیر حقیقی است.

طهارت و هدایت یافتگی

در بخشی از روایت رضوی در مناظرۀ با عالمان اهل سنّت، امام رضا٧ به طهارت و هدایت


[١]. بصائر الدرجات، ص٦٥.