موسوعة الإمام الخميني 47 (سرّ الصلوة) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٩٣ - معانى اذكار اذان و اقامه نزد اهل معرفت

فصل اوّل در اسرار اذان و اقامه است‌

[معانى اذكار اذان و اقامه نزد اهل معرفت‌]

اذان، پيش اهل معرفت، اعلام قواى مُلك و ملكوت در انسان كبير و صغير است براى مهيا شدن از براى حضور درگاه حق تعالى، و اقامه، حاضر نمودن آنها و به پاداشتن آنان است در محضر قدس كبريا- جلّ و علا-.

پس، با تكبيرات اوّليه، اعلان عجز موجودات را از قيام به ثناى حق دهد و اعلام قصور آنها را از لياقت حضور نمايد و آنها را مستعدّ كند كه به تذلّل و خضوع و خشيت و خوف و خشوع خود تنبّه پيدا كنند، شايد مورد توجّه شوند، و به نفى الوهيت ذاتيه و نفى الوهيت فعليه از غير و قصر آن در ذات مقدّسْ نفى استحقاق محامد و اثنيه را از غير، و قصر در حقّ كند، و به شهادت به رسالت نبىّ ختمى در غيب و شهادت، توسّل جويد به مقام مقدّسِ شفيع مطلق كه به مصاحبت آن ذات مقدّس، كه مقام ولايت مطلقه است، اين سلوك الهى را به آخر رساند و به معراج وصول مرتقى شود.

و شيخِ عارف كامل ما- روحى فداه- مى‌فرمود: «شهادت به ولايت ولى اللَّه مضمَّن در شهادت به رسالت مى‌باشد، زيرا كه ولايت باطن رسالت است». پس،