موسوعة الإمام الخميني 47 (سرّ الصلوة) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٠٤ - مراحلى كه با هر يك از تكبيرات سبعه طى مىشود

كه در مسلك اهل معرفت شرك اعظم و كفر اكبر است: «مادر بتها بت نفس شماست» [١].

و در عبادت كُمَّل، عبارت است از تصفيه آن از شوب رؤيت عبوديّت و عبادت، بلكه رؤيت كون؛ چنانچه امام- عليه السلام- فرمود: «قلب سليم آن است كه ملاقات كند حقّ را و در آن احدى سواى حقّ نباشد» [٢].

پس، وقتى سالك الى اللَّه قدم بر فرق حظوظ خود بلكه خود و عالم نهاد و خود را يكسره خالص كرد از رؤيت غير و غيريت و در قلب او جز حقّ جاى‌گزين نشد و بيت اللَّه را از بتها به دست ولايت خالى كرد و از تصرّف شيطان تهى نمود، دين او و عمل او و باطن و ظاهر او براى حقّ خالص شود. و حقّ تعالى چنين دينى را براى خود اختيار فرموده: «وَكُلُّ قَلْبٍ فيهِ شَكٌّ او شِرْكٌ فَهُوَ ساقِط» [٣].

فصل چهارم در سرّ تكبيرات افتتاحيه و رفع يد است‌

[مراحلى كه با هر يك از تكبيرات سبعه طى مى‌شود]

پس، تو اى سالك الى اللَّه و مجاهد فى سبيل اللَّه چون اقامه صلب در محضر قرب نمودى و تخليص نيّت در پيشگاه عزّت كردى و قلب خود را صفا دادى و در زمره اهل وفا داخل شدى، خود را مهيّاى دخول در باب كن و اجازه فتح‌

[١] «مادر بتها بت نفس شماست/ زانكه آن بت مار و اين بت اژدهاست». (مثنوى معنوى، ص ٣٧، بيت ٧٧٢، دفتر اول)

[٢] الكافي، ج ٢، ص ١٦، «كتاب الإيمان و الكفر»، «باب الإخلاص»، حديث ٥؛ بحار الأنوار، ج ٦٧، ص ٢٣٩، حديث ٧.

[٣] همان.