موسوعة الإمام الخميني 47 (سرّ الصلوة) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٦٠ - دعاء و ختم

نمايد و با رفع يد نفى حجابيت آنها كند.

پس، تكبيرات افتتاحيه براى شهود تجلّيات است از ظاهر به باطن و از تجلّيات افعالى تا تجلّيات ذاتى؛ و رفع يد در آنها براى رفع حجاب است تا وصول به مقام قرب معنوى و معراج حقيقى. و تكبيرات اختتاميه براى تجلّيات از باطن به ظاهر و از تجلّيات ذاتيه تا تجلّيات افعاليه است؛ و رفع يد در آنها براى اشاره به عدم احتجاب و مرفوعيت حجاب است. وَالْحَمْدُللَّه اوَّلًا وَآخِراً وَظاهِراً وباطناً.

دعاء و ختم‌

بارالها! پايان كار ما را به سعادت مقرون فرما؛ و سرانجام رشته معرفت و خداخواهى را به دست ما بده؛ و دست تطاول ديو رجيم و شيطان را از قلب ما كوتاه فرما؛ و جذوه‌اى از آتش محبت خود در دل ما افكن تا جذبه‌اى حاصل آيد؛ و خرمن خودى و خودپرستى ما را به نور نار عشقت بسوزان تا جز تو نبينيم و نخواهيم و جز سر كوى تو بار قلوب را نيندازيم.

محبوبا! اكنون كه از تو دوريم و از جمال جميلت مهجور، مگر آن‌كه دست كريمانه‌ات تصرّفى كند و حجاب‌هاى ضخيم را از ميان بردارد تا در بقيه عمر جبران ماسبق گردد. انّك ولىّ النّعم.

تمام شد به يد مؤلف فقير در ٢١ شهر ربيع الثانى ١٣٥٨ [١]

[١] مطابق با ١٩ خرداد ١٣١٨.