موسوعة الإمام الخميني 47 (سرّ الصلوة) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٨٤ - وصل در بيان مراقبت از وقت

و اما صلات فجر از اوّلِ بروزِ آثارِ يوم الجمع است تا طلوع آفتاب حقيقت از افق يوم القيامه، و وقتى طلوع حاصل شد، تكليف منقطع شود و بساط ليل برچيده شود و سرّ مالِكِ يَوْمِ الدِّينِ‌ [١] واضح گردد.

و به بيان ديگر، به لسان اهل معرفت، از اوّلِ زوالِ نورِ حقيقت از مرتبه استوائيه، و غروب آن در تحت استار خلقيه، كه مبدأ ليلة القدر است، تا منتهاى احتجاب آن به حجب تعيّنات، كه نصف شب و آخر قوس نزولى و منتهاى ليلة القدر است، وقت چهار نماز است كه مختلط از جنبه حقّى و خَلقى است كه فرض اللَّه و فرض النبى است: أَقِمِ الصَّلاةَ لِدُلُوكِ الشَّمْسِ إِلى‌ غَسَقِ اللَّيْلِ‌ [٢].

و از ابتداى انحدار نجوم، كه وقت رجوع شمس از حجب تعيّنات به سوى افق اعلاست، كه مبدأ يوم القيامه است، تا طلوع آفتاب از افق يوم القيامه، وقت نوافل ليليه است تا حكم ليل غالب است، و وقت فريضه صبح، كه فرض اللَّه صِرف است، مى‌باشد آنگاه كه حكم نهار غالب شد: إِنَّ قُرْآنَ الْفَجْرِ كانَ مَشْهُوداً [٣]؛ و پس از طلوع شمس اتاكَ الْيَقينُ وَ انْقَطَعَ السُّلُوك‌ [٤].

پس، تمام دايره وجودْ يك شب قدر محمّدى است، اگر قدر بدانى؛ و يك يوم القيامه احمدى است، اگر قيام به خدمت كنى.

وصل: در بيان مراقبت از وقت‌

بدان‌كه مراقبت اوقات صلوات، كه ميقات حضور ربّ و ميعاد جناب‌

[١] الفاتحة (١): ٤.

[٢] «نماز را از زوال خورشيد (ظهر) تا زمان شدت تاريكى شب به‌پادار». (الإسراء (١٧): ٧٨)

[٣] «همانا قرآن صبحگاه (نماز صبح) مشهود است». (الإسراء (١٧): ٧٨)

[٤] «يقين آمدت و سير به پايان رسيد».