موسوعة الإمام الخميني 47 (سرّ الصلوة) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٨٨ - فصل دهم در سرّ استقبال به كعبه است

اللَّه؛ و سرِّ مُستسرِّ آن، اسم اللَّه الاعظم است.

پس، اهل معرفت و اصحاب قلوب سرايت دهند حكم توحيد را از سرّ به علن و از باطن به ظاهر؛ چنانچه در سرّ قلبِ خود جهات متشتّته را فانى در وحدت تامّه كنند و سرِّ كَوْكَبٌ دُرِّيٌّ يُوقَدُ مِنْ شَجَرَةٍ مُبارَكَةٍ زَيْتُونَةٍ لا شَرْقِيَّةٍ وَ لا غَرْبِيَّةٍ [١] را دريابند در ظاهر، جهات متشتّته شرقيه و غربيه را در امّ القرى كه مرتبه وسطيت را دارد و غيرشرقى و غيرغربى است فانى كنند و سرّ «حِيال اللَّه» و «حِيال بيت المعمور» را دريابند.

و در نمازِ اولياء توجّه به قبله، ظهور سرّ احديت است در ملك بدن، چه كه به سرّ وجودىْ وجهه احديه غيبيه را شهود كنند و بدان توجّه نمايند، و سرّ ما مِنْ دَابَّةٍ إِلَّا هُوَ آخِذٌ بِناصِيَتِها [٢] را مشاهده كنند و سرّ لا شَرْقِيَّةٍ وَ لا غَرْبِيَّةٍ را دريابند، و به مرتبه لطيفه اخفويه‌ [٣] به احديتِ جمع اسماء ذاتيه كه لَيْسَ لَها غَرْبِيَّةُ غَيْبِ الذّاتِ وَ لا شَرْقِيَّةُ ظُهُورِ كَثْرَةِ الْاسْماءِ وَ الصِّفات‌ [٤] توجه كنند و به مقام سرّ روح به حضرت جمع واحديّت، كه مقام اسم اللَّه الاعظم است و شرقى ظهور و غربى بطون نيست، توجه نمايند و به مقام قلبْ به سرّ بيت المعمور، كه مقام تجلّىِ فعلىِ اسم اعظم است، توجّه نمايند و سرّ لا شَرْقِيَّةٍ وَ لا غَرْبِيَّةٍ را دريابند و به وجه ظاهر به عين كعبه، كه از شرق و غربِ معموره خارج است، توجه كنند و

[١] « (گويى) ستاره‌اى درخشان است كه از درختى مبارك، زيتون، روشن مى‌شود كه نه‌شرقى است و نه غربى». (النور (٢٤): ٣٥)

[٢] «هيچ جنبنده‌اى نيست مگر آن‌كه خدا ناصيه‌اش (زمام اختيارش) را به دست دارد». (هود (١١): ٥٦)

[٣] در نسخه اصل و چاپ سابق «أخوفيه» آمده است.

[٤] «براى او نه غربيّتِ غيب ذات است، و نه شرقيّتِ ظهورِ كثرتِ اسماء و صفات».