موسوعة الإمام الخميني 47 (سرّ الصلوة) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٨١ - خروج قلب از تصرّف شيطان و نفس و وقوع فتوحات ثلاثه

فصل هشتم در اباحه مكان است‌

[اباحه مكان نزد خاصه، اهل معرفت و اولياء]

و آن نزد خاصّه، خروج از تصرّف شيطان است به تعدّى نكردن از حدود الهيّه.

و پيش اهل معرفت، خروج از تصرّف نفس است به عدم رؤيت حول و قوّه خود.

و در نزد اولياء، خروج از تصرّف مطلق است در ذات و اسماء و صفات.

[خروج قلب از تصرّف شيطان و نفس و وقوع فتوحات ثلاثه‌]

پس، مادامى كه اعضاء و قلب در تصرّف شيطان يا نفس است، معبد حق و جنود الهيّه مغصوب است و عبادت حقّ تعالى در آنها صورت نگيرد و جميع عبادات براى شيطان يا نفس واقع شود. و به هر اندازه كه از تصرّف جنود شيطان خارج شد، مورد تصرّف جنود رحمانى شود تا آن‌كه فتوحات ثلاثه‌ [١] واقع شود يعنى: فتح قريب؛ كه پيش ما فتح اقاليم سبعه است به اخراج جنود شيطانى از آنها، و نتيجه آن تجلّى به توحيد افعالى است: نَصْرٌ مِنَ اللَّهِ وَ فَتْحٌ قَرِيبٌ‌ [٢]؛ و فتحِ مبين؛ كه فتح كعبه قلب است به اخراج شيطان مُوَسوس از آن: إِنَّا فَتَحْنا لَكَ فَتْحاً مُبِيناً [٣]؛ و فتحِ مطلق؛ كه ترك رسوم خلقيه و افناى تعيّنات شهادتيه و غيبيه است: إِذا جاءَ نَصْرُ اللَّهِ‌

[١] ر. ك: صفحه سى مقدمه؛ اصطلاحات الصوفية، ص ١٣٥- ١٣٦؛ شرح چهل حديث (اربعين حديث)، امام خمينى، حديث ٢١.

[٢] «نصرتى از جانب خدا و فتحى نزديك است». (الصف (٦١): ١٣)

[٣] «ما براى تو فتح كرديم، فتحى آشكار». (الفتح (٤٨): ١)