موسوعة الإمام الخميني 47 (سرّ الصلوة) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٦٦ - وضوى رسول اللَّه صلى الله عليه و آله و سلم در معراج

تو نيز، اى شفيق عرفانى و رفيق ايمانى، تأسّى كن به سرحلقه اهل معرفت و يقين؛ و دست راست خود را به سوى رحمت حق دراز كن و از آب نازل از ساقِ ايمنِ عرشِ رحمت تلقّى كن، كه حق تعالى دست خالى فقراء الى اللَّه را رد نمى‌فرمايد و كشكول گدايى ارباب حاجت را تهى بر نمى‌گرداند. پس، از آن آب رحمت بردار و روىِ آلوده به توجّه به دنيا، بلكه به ماسوا را شست‌وشو ده، چه كه با اين قذارت و آلودگى، به عظمت حق نتوان نظر كرد: «فَانَّ الدُّنْيا وَالْآخِرَةَ ضَرَّتان» [١]. پس دست‌هاى خود را از مرفقِ رؤيتِ حول و قوّه تا اصابع مباشرت به رؤيت انّيت و انانيت تغسيل كن: «فَلا حَولَ وَلا قُوَّةَ إلّابِاللَّه» [٢]؛ چه كه با اين كثافتِ استقلال نفس، مسّ كتاب حقّ نتوان كرد، قال تعالى: لا يَمَسُّهُ إِلَّا

وجل فرمود:" اى محمد، دست خود راى پيش ببر تا آبى كه از سائق راست عرش من جارى است به تو برسد". پس آب فرو ريخت و من دست راست خود راى بدان زدم، از اين رو آغاز و ضو با دست راست شد. سپس فرمود:" اى محمد، آن آب راى بگير و با آن روى خود بشوى- و شستن صورت راى به حضرتش تعليم داد- زيرا كه تو مى خواهى در حال پاكى به عظمت من نظر كنى. سپس ذراع راست و ذراع چپت راى بشوى- و نحوة شستن راى به او تعليم داد- كه تو مى خواهى با دو دستت كلام مرا دريافت كنى. و با باقيماندة آب دستانت سرت و دو پايت راى تا قوزك مسح كن"- و نحوة مسح سر و پا راى بدو آموخت- و فرمود:" من مى خواهم سرت راى مسح كنم و بر تو مبارك گردانم. و اما مسح بر دو پايت (براى اين است كه) مى خواهم قدمت راى بر جايى بگذارم كه پيش از تو كسى بر آن گام نگذارده و كسى جز تو بر آن گام نخواهد گذاشت"». حديث ادامه دارد. (علل الشرائع، ص ٣١٤، حديث ١؛ بحار الأنوار، ج ٧٩، ص ٢٤٠، حديث ١)

[١] «دنيا و آخرت هووى يكديگرند». (عوالي اللآلي، ج ١، ص ٢٧٧، حديث ١٠٦؛ نهج‌البلاغة، ص ٤٨٦، حكمت ١٠٣ «با اندكى اختلاف»)

[٢] «هيچ جنبشى و هيچ نيرويى نيست مگر از خدا».