موسوعة الإمام الخميني 47 (سرّ الصلوة) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٥ - مقامات نماز و تطابق آن با مقامات انسان

فصل اوّل [باطن و حقيقت نماز]

[

مقامات نماز و تطابق آن با مقامات انسان‌

] بدان‌كه چنانچه از براى انسان مقامات و مدارجى است كه به اعتبارى او را داراى دو مقام دانند: [١] يكى مقام دنيا و شهادت؛ و ديگر مقام آخرت و غيب؛ كه يكى ظلّ رحمان، و ديگر ظلّ رحيم است. و به حسب اين اعتبار در ظلّ و مربوب، جميع اسماء ذى‌ظلّ و ربّ در حيطه دو اسم «رحمان» و «رحيم» واقع است؛ چنانچه جمع فرموده در آيه شريفه: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌. و عرفا گويند: «ظَهَرَ الوُجُودُ ببسم‌اللَّه الرَّحمنِ الرَّحيم» [٢]. و اين دو مقام در انسانِ كامل از ظهور مشيت مطلقه از مكامن غيب احدى تا مُقبض هيولى يا مقبض ارض سابع، كه حجاب انسانيت است، به طريقه عرفاى شامخين- و اين يكى از دو قوس وجود است- و از مقبض تراكم فيض تا منتهى‌النهايه غيب مشيّت و اطلاق وجود

[١] ر. ك: الفتوحات المكّية، ج ٤، ص ١٧٢؛ إنشاء الدوائر، ص ٢١.

[٢] «هستى بابسم اللَّه الرحمن الرحيم پديدار گشت». (الفتوحات المكّيّة، ج ١، ص ١٠٢)