موسوعة الإمام الخميني 47 (سرّ الصلوة) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٦٣ - اسرار حديث شريف درباره خطيئه آدم عليه السلام

و اگر تطهير خود را با تفكّرات مذكوره نمودى، حسب وعده امام صادق- عليه السلام- در اين حديث شريف، چشمه‌هاى معارف و حِكَم بر قلب تو منفجر شود، و به اسرار طهارت و حقايق آن پى‌برى، و با عنايات غيبيه و رياضات نفسانيه به حقايق آن متحقّق شوى، و لايق وصول به مقام قرب و بساط انس شوى.

فصل چهارم [در علّت تشريع وضو]

اسرار حديث شريف [درباره خطيئه آدم عليه السلام‌]

رُوِىَ عَن الْأئِمَّةِ اْلَاطْهارِ عَلَيْهِمُ السَّلامُ: «أنَّ آدَمَ عليه السلام لَمّا مَشى‌ إلى الشَّجَرَةِ وَتَوَجَّهَ إلَيْها وَتَناوَلَها، فَوَضَعَها عَلى‌ رَأسِهِ طَمَعاً لِلْخُلُودِ وَإعْظاماً لَها امِرَتْ هذِهِ الْامَّةُ الَّتي خَيْرُ امَّةٍ اخْرِجَتْ لِلنّاسِ، بِأنْ يُطَهِّرُوا هذِهِ الْمَواضِعَ بِالْمَسْحِ وَالْغَسْلِ لِيَتَطَهَّروُا مِنْ جِنابَةِ اْلَابِ الَّذي هُوَ اْلأصْل» [١]. و قريب به اين روايت روايتى است كه از مجالس شيخ صدوق منقول است‌ [٢].

بدان‌كه آدم- عليه السلام- در حال جذبه در بهشت لقا بود و توجّه به شجره‌

[١] «از ائمّه اطهار عليهم السلام روايت شده است كه آدم عليه السلام چون به سوى آن درخت روان شد وبدان رو كرد و از آن برگرفت و به طمع آن‌كه جاودانه در بهشت بماند و به قصد بزرگداشت آن درخت آن را بر سر گذاشت، به اين امّت، كه بهترين امّت‌هاى انسانى است، امر شد كه اين مواضع را با مسح و شستن تطهير كنند تا از جنابت پدر، كه اصل (آدمى) است، پاك گردند». (أسرار العبادات وحقيقة الصلاة، ص ٢١)

[٢] الأمالى، صدوق، ص ١٦٠، حديث ١.