از فرق اسلامى، چنين جاذبه‌اى وجود ندارد، هم جاذبه علمى، هم جاذبه معنوى و هم جاذبه‌هاى مختلف ديگر كه خداوند متعال تمام اينها را از بركات ائمه و اهل بيت: به جامعه شيعه عنايت كرده است.

در چنين موقعيت حساس، به همه طلاب علوم دينى- به ويژه برادرانى كه از نيروى جوانى بهره‌مندند- بيشتر سفارش مى‌كنم. كه الآن فرصت خوبى در اختيار شما است. موقعيت را مغتنم شمرده، براى اين فرصتها، صدها برابر بيشتر از طلا ارزش قائل شويد. خودتان را به تمام تجهيزات علمى و تبليغى در برابر توطئه‌هايى كه بر ضدّ عقيده و مملكت ما مى‌شود مجهز كنيد. روحانى شيعه بايد از سرمايه علمى برخوردار باشد؛ البته نه به اين مقدار كه انسان بتواند منبر برود، سخنرانى كند و جمعيتى را با جاذبه گفتارش مجذوب كند؛ بلكه براى حل سؤالات و شبهات بسيارى كه همه روزه مطرح مى‌شود، بايد كاملًا مجهز باشد.

همان‌گونه كه مكرر عرض كرده‌ام، يكى از برنامه‌هاى لازم براى طلاب و فضلا، مراجعه به حالات علما و بزرگان، وضع زندگى و برنامه دوران تحصيلى آنان، و الگوگيرى از ايشان است.

اگر در حالات علماى گذشته- كه همگى، اينك بر سر خان علمى آنان نشسته و از آن بهره مى‌بريم- مطالعه كنيد مبهوت مى‌مانيد. تمام عمرِ صاحب جواهر (قدس)، شصت و سه يا چهار سال بوده است. ايشان در اين شصت و چهار سال، خدمت بسيار بزرگى به فقه شيعه كرد و افتخارى براى شيعه شد. هيچ يك از فقهاى بعدى ما با اين كه به نود سال و صد سال رسيدند نتوانستند يك دوره فقهى، مانند كتاب فقه صاحب جواهر- با اين وسعت- به عالَم فقه شيعه عرضه كنند. چنين شخصيتى از عمر خودش در شرايطى كه حتى از كمترين امكانات رفاهى برخوردار نبود و مشكلات به تمام معنا وجود داشت، بهترين بهره را برد و چنين اثر خارق العاده اى را به عالم اسلام تقديم كرد.

نمونه ديگر، استاد الفقها و المجتهدين، شيخ انصارى (قدس) است كه در سال ١٢١٤ قمرى متولد و درسال ١٢٨١ قمرى رحلت مى‌كند. در اين شصت و هفت سال چه آثار وجودى و چه بركتى از اين مرد بزرگ باقى مانده است! اين بركت از كجا پيدا شده است؟!