همسر يك اهل علم بفهمد كه چه مزيّتى دارد، يعنى ببيند طرز سلوك شوهرش با اهل خانواده- به عنوان اين كه يك روحانى است- با ديگران فرق دارد نه اين كه طورى با آنان رفتار كنيم كه مردم عوام با همسرانشان برخورد مى‌كنند.

اخلاق و رفتار من و شما بايد به تمام معنا اسلامى بوده به طورى كه جامعه از ما انتظار دارد و همين سبب مى‌شود كه فرزندانمان راه ما را ادامه دهند.

از اين رو، بايد توجه داشته باشيم كه همگام به تحصيل علم- هر مقدار هم كه به علم علاقه داريم- بايد حقوق خانواده، حق تربيت فرزند را- كه عمده‌اش همان تربيت عملى و كيفيتِ رفتار پدر در رابطه با فرزند است رعايت كنيم. پس از آن، تربيتهاى قولى در كنار تربيتهاى عملى، مى‌تواند مؤثر باشد. بزرگان ما در اين رابطه بهترين اسوه و الگو هستند.

متأسفانه بسيار زياد ديده مى‌شود كه از چند پسر فلان اهل علم حتى يكى هم حاضر نيست رشته پدر را دنبال كند و اصلًا علاقه مند نيست! كه در اكثر موارد بايد اشكال را در پدر ديد، اگر پدر به عنوان يك روحانى جاذبه داشت، لااقل يكى دونفر از فرزندانش علاقه مند مى‌شدند [١]. اينها مسائل جزيى نيست، جاى تأسف است.

من ولادتم در قم بوده و والده مكرمه ما هم قمى است، از اين رو نسبت به مسائل قم با اطلاع هستم. در همين قم بيوتات بسيار مهمى از علما وجود داشته كه الان حتى يك روحانى در تمام فاميلشان وجود ندارد. در حالى كه شايد سى سال قبل، سى يا چهل نفرشان اهل علم بودند. اگر ما اين موضوع را ريشه يابى كنيم مى‌بينيم مقدارى از مسئوليت متوجه پدران بوده است؛ چون جاذبه نداشتند و نتوانستند بچه ها و اقوامشان را جذب كنند.

همين اواخر شنيدم كه امام بزرگوار تا همان روزهاى آخر حاضر نبود بدون‌

[١]. جاذبه و روش صحيح مرحوم آيت الله العظمى فاضل لنكرانى موجب شد كه خلف صالحى را براى اسلام، عالم تشيع و حوزه‌هاى علميه به يادگار بگذارند. حضرت آيت الله استاد محمد جواد فاضل لنكرانى يكى از اساتيد مبرز خارج حوزه علميه قم مى‌باشند و درس باشكوهى داشته و آثار و بركاتى كه از والد معظمشان باقى مانده است مانند مركز فقهى ائمه اطهار عليهم السلام را با همان كيفيت ادامه مى‌دهند.