مثلًا گاهى انسان در حضور ديگران به نيازمندى كمك مى‌كند، اگرچه آن نياز او را برطرف كرده ولى در كنار آن موجب تحقير او شده و آبروى او از بين رفته است. به همين منظور نوع كمك‌ها و مساعدت‌هاى ائمه معصومين ما عليهم السلام در تاريكى شب بوده؛ به گونه‌اى كه نه تنها ديگران متوجه نمى‌شدند بلكه خود آن نيازمند هم متوجه نمى‌شد كه اين مساعدت از كجا و از سوى چه كسى انجام گرفته است. از اين رو، پس از شهادت اميرالمؤمنين (ع) بود كه عده زيادى از فقرا فهميدند كه اين مساعدت‌ها از ناحيه آن حضرت بوده است.

از اين‌جا معلوم مى‌شود كه حفظ حيثيت مؤمن در اسلام چقدر مورد اهتمام بوده‌ [١] و با نظر اهميت به آن نگاه شده است؛ ولى متأسفانه گاهى مشاهده مى‌شود كه به حيثيت افراد توجه نمى‌شود، حتى شنيده‌هايى، كه روى آن بررسى و تحقيق نشده، را اشاعه داده و براى ديگران نقل مى‌كند و اين شرعاً مسئوليت دارد، حتى به همين مقدار كه انسان به رفيقش بگويد: شنيدم فلانى سوء استفاده مالى كرده است و لو اين‌كه به‌طور قطع و به صورت خبر مطرح نشده است؛ امّا همين مقدار در لكه‌دار شدن حيثيت و آبروى يك مسلمان مى‌تواند نقش مؤثرى داشته باشد.

حفظ حيثيت مؤمن امر بسيار مهمى است كه بايد حتى المقدور براى آن تلاش كرد مگر در مواردى كه با مصلحت مهمترى مصادف باشد.

والسلام عليكم ورحمه الله وبركاته‌

[١]. عَنْ أَبِى‌عَبْداللَّهِ (ع) قَالَ: لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فِى بِلَادِهِ خَمْسُ حُرَمٍ: حُرْمَهُ رَسُولِ اللَّهِ (ص) وَ حُرْمَهُ آلِ رَسُولِ اللَّهِ عليهم السلام وَ حُرْمَهُ كِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ حُرْمَهُ كَعْبَهِ اللَّهِ وَ حُرْمَهُ الْمُؤْمِن. (الكافى، ج ٨، ص ١٠٧) براى خداوند در زمين پنج مورد داراى حرمت است: حرمت پيامبر و حرمت آل او و حرمت كتاب خداوند و حرمت كعبه و حرمت مؤمن.

- عَنْ أَبِى‌عَبْدِاللَّهِ (ع): إِنَّ لِلَّهِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى حُرُمَاتٍ- حُرْمَهَ كِتَابِ اللَّهِ وَ حُرْمَهَ رَسُولِ اللَّهِ (ص)- وَ حُرْمَهَ بَيْتِ الْمَقْدِسِ وَ حُرْمَهَ الْمُؤْمِن. (بحارالأنوار، ج ٧١، باب ١٥، ص ٢٣٢) براى خداى تعالى حرمتهايى وجود دارد: حرمت قرآن، حرمت رسول الله، حرمت بيت المقدس و حرمت مؤمن.