معنا كه شيعه اميرالمؤمنين (ع) بايد تمامى اعمال خود را براى خداوند متعال انجام دهد و اين مطلب بسيار مهمى است؛ چرا كه موجب مى‌شود او هيچ گاه خداوند را فراموش نكند. [١] انسان همواره مشغول انجام اعمال و رفتار مختلف و متنوع است، و اين شئون مختلف باعث مى‌شود كه خداى متعال را در بسيارى از اوقات زندگى فراموش كند؛ اما اگر بنا شد كه اعمال خود را براى خداوند انجام دهد، بايد پيوسته متوجه خداوند متعال باشد؛ به‌طورى كه هميشه خود را در محضر خداوند تبارك و تعالى ببيند.

در اين صورت، خداوند متعال هيچگاه فراموش شدنى نخواهد بود، و لازمه اين عدم فراموشى حاضر ديدن او است، از اين رو انسان عملى را كه مورد رضايت او نيست انجام نمى‌دهد و اعمالى را كه نمى‌توان براى خداوند انجام داد، ترك كند؛ اعمالى كه براى خداى متعال انجام مى‌گيرد، محدود است به واجبات، مستحبات و مباحات. [٢] حتى مى‌توان مباحات را نيز براى خداى سبحان انجام داد؛ و چقدر با ارزش است كه انسان اعمال مباح مانند: خوردن، آشاميدن، خوابيدن، لباس پوشيدن، رفت و آمد كردن و ... را براى خدا انجام دهد. همه اينها قابل استناد به خداوند است، به اين صورت كه اين اعمال را به اين قصد و نيّت انجام دهد كه بتواند وجود و سلامتى خود را حفظ كرده و خدمتگذار اسلام بوده، بيشتر در خدمت اسلام باشد، بيشتر مردم را هدايت كند، بيشتر سرمايه علمى كسب كند و اين سرمايه علمى را در راه خدمت به اسلام قرار دهد آماده كند، نه اين‌كه بيشتر بخورد و بيشتر در اين دنيا لذّت ببرد. آن وقت است كه اين عمل چهره عبادت به خود مى‌گيرد [٣] گرچه عمل در

[١]. (وَ لا تَكُونُوا كَالَّذينَ نَسُوا اللَّهَ فَأَنْساهُمْ أَنْفُسَهُمْ أُولئِكَ هُمُ الْفاسِقُونَ). (حشر: آيه ١٩) و همچون كسانى نباشيد كه خداوند را فراموش كردند و خداوند نيز آنان را به «خود فراموشى» گرفتار كرد، آنان فاسقانند.

[٢]. (... وَ هُوَ مَعَكُمْ أَيْنَ ما كُنْتُمْ وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصيرٌ). خداوند با شما است و او نسبت به آنچه انجام مى‌دهيد بينا است! (حديد، آيه ٤) مرحوم امام، جمله حكيمانه مشهورى دارند كه: عالم محضر خداست در محضر خدا گناه نكنيم.

[٣]. صِبْغَهَ اللَّهِ وَ مَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ صِبْغَهً وَ نَحْنُ لَهُ عابِدُونَ. (بقره: آيه ١٣٨) رنگ خدايى [بپذيريد! رنگ ايمان و توحيد و اسلام‌] و چه رنگى از رنگ خدايى بهتر است؟! و ما تنها او را عبادت مى‌كنيم.