موسى در دل خود احساس ترس كرد. گفتيم: نترس كه تو برترى و بيفكن آنچه را كه در دست دارى تا آنچه ساختند ببلعد. آنچه ساختند نيرنگ جادوگر است و جادوگر از هر جا بيايد رستگار نميشود. ساحران به سجده افتاده، گفتند: بخداى موسى و هارون ايمان آورديم. فرعون گفت: پيش از آنكه به شما اذن دهم باو ايمان آورديد. او بزرگ شماست كه سحر را بشما آموخت. دست و پايتان را بطور مخالف مى‌برم و شما را در شاخه‌هاى نخل مى‌آويزم و خواهيد دانست كه كداميك از ما از لحاظ عذاب شديدتر و باقى‌تريم. گفتند: ترا بر بيناتى كه موسى براى ما آورده است و بر خدايى كه ما را آفريده ترجيح نميدهيم. هر حكمى خواهى بكن. تو فقط در زندگى اين جهان حكمروا هستى. ما به خداى خويش ايمان آورده‌ايم تا خطاهاى ما را بيامرزد و از سحر ما كه به اجبار تو بوده صرف نظر كند. خداوند بهتر و باقى‌تر است. هر كس كه گنهكارانه نزد خدا آيد، برايش آتش جهنم است كه در آنجا نه مى‌ميرد و نه زنده مى‌شود و كسانى كه با ايمان نزد خدا آيند و كارهاى شايسته كرده باشند، بر ايشان درجات عالى خواهد بود. بهشت‌هاى عدن كه از زير آنها نهرها روان است. اين است جزاى كسى كه خود را تزكيه كند.

قرائت:

تلقف: ابن ذكوان به رفع و ديگران به جزم خوانده‌اند، لكن حفص به تخفيف و باقى به تشديد خوانده‌اند. رفع آن براى اين است كه حال و جزم آن بنا بر اين است كه جواب است.