جناح: ميل. علت اينكه به بال پرنده «جناح» گويند، اين است كه پرنده بوسيله آن به اين سوى و آن سوى ميل مى‌كند. بازوى انسان جناح اوست. زيرا دست انسان از جهت بازوست كه به اين سوى و آن سوى گردش و ميل مى‌كند. بعضى گفته‌اند: مقصود از جناح پهلوست. زيرا دنده‌ها از پهلو مايل مى‌شوند. ابو عبيده گويد: جناح يعنى ناحيه.

طغيان: گذشتن از حد در عصيان.

شرح صدر: گشايش. شرح معنى يعنى گشايش معنى.

عقده: مجموعه بهم چسبيده‌اى كه جدا كردن آن دشوار باشد.

حل: گشودن. ضد عقده وزير: كسى كه بار سنگين رئيس را بدوش بكشد. اين كلمه از «وزر» بمعنى بار مشتق است.

ازر: پشت.

اعراب:

(ما تِلْكَ بِيَمِينِكَ‌): زجاج گويد: «تلك» بمعناى «التي» است.

بعضى از متأخرين معتقدند كه: «تلك» مبتدا و «ما» خبر و «بيمينك» در محل نصب و حال است.

(فَإِذا هِيَ حَيَّةٌ تَسْعى‌): اذا ظرف مفاجاة و عامل آن فعل است.

سيرتها: منصوب به نزع خافض.

(مِنْ غَيْرِ سُوءٍ): در محل نصب و حال از «بيضاء» است كه خود حال ديگرى است.

لنراك: لام متعلق است به «و اضمم» و مفعول ثانى «نرى» محذوف است.

هارون: بدل «وزير».