اين سوره بقول ابن عباس و عطا جز چند آيه‌اى از آن مكى است. حسن مى‌گويد: جز چند آيه‌اى از آن كه در سفر نازل شده، مدنى است. اين چند آيه را بعضى ٦ و بعضى ٤ آيه دانسته‌اند.

تعداد آيات:

بعقيده كوفيان ٧٨ و بعقيده مكيان ٧٧ و بعقيده اهل مدينه ٧٦ و بعقيده اهل بصره ٧٥ و بعقيده اهل شام ٧٤ آيه است.

«الحميم» و «الجلود» را كوفيان پايان آيه ميدانند. «عاد و ثمود» را جز شاميان پايان آيه دانسته‌اند. «قوم لوط» را حجازيان و كوفيان پايان آيه دانسته‌اند. و «سماكم المسلمين» را اهل مكه آيه‌اى دانسته‌اند.

فضيلت سوره:

ابى بن كعب گويد: پيامبر فرمود هر كس سوره حج بخواند، ثواب حج و عمره تمام حج كنندگان و عمره كنندگان گذشته و آينده به او داده مى‌شود.

امام صادق (ع) فرمود: هر كس سه روز يك بار اين سوره را بخواند، از سال خارج نميشود، مگر اينكه بزيارت خانه خدا برود و اگر در سفر بميرد، اهل بهشت خواهد بود.

تفسير:

سوره انبياء را با دعوت بتوحيد و اينكه پيامبر رحمة للعالمين است، تمام كرد.

اين سوره را با دعوت مردم به اجتناب از شرك و مخالفت دين، آغاز مى‌كند.