(وَ جَعَلْنا فِي الْأَرْضِ رَواسِيَ أَنْ تَمِيدَ بِهِمْ وَ جَعَلْنا فِيها فِجاجاً سُبُلاً لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُونَ (٣١) وَ جَعَلْنَا السَّماءَ سَقْفاً مَحْفُوظاً وَ هُمْ عَنْ آياتِها مُعْرِضُونَ (٣٢) وَ هُوَ الَّذِي خَلَقَ اللَّيْلَ وَ النَّهارَ وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ كُلٌّ فِي فَلَكٍ يَسْبَحُونَ (٣٣) وَ ما جَعَلْنا لِبَشَرٍ مِنْ قَبْلِكَ الْخُلْدَ أَ فَإِنْ مِتَّ فَهُمُ الْخالِدُونَ (٣٤) كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ وَ نَبْلُوكُمْ بِالشَّرِّ وَ الْخَيْرِ فِتْنَةً وَ إِلَيْنا تُرْجَعُونَ (٣٥))

ترجمه:

در زمين كوه‌هايى قرار داديم كه آنها را نلرزاند و در كوه‌ها راه‌هايى قرار داديم كه هدايت شوند. آسمان را سقفى محفوظ قرار داديم و آنها را از آياتش روى گردانند.

اوست كه روز و شب و خورشيد و ماه كه در آسمان حركت ميكنند، بيافريد. براى هيچ بشرى پيش از تو قرار نداديم جاودان بودن را. آيا اگر تو بميرى، آنها جاويدانند؟ هر نفسى چشنده مرگ است و شما را به شر و خير آزمايش مى‌كنيم و بسوى ما بازگشت مى‌كنيد.