(ذلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ وَ أَنَّهُ يُحْيِ الْمَوْتى‌ وَ أَنَّهُ عَلى‌ كُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدِيرٌ (٦) وَ أَنَّ السَّاعَةَ آتِيَةٌ لا رَيْبَ فِيها وَ أَنَّ اللَّهَ يَبْعَثُ مَنْ فِي الْقُبُورِ (٧) وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يُجادِلُ فِي اللَّهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَ لا هُدىً وَ لا كِتابٍ مُنِيرٍ (٨) ثانِيَ عِطْفِهِ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ لَهُ فِي الدُّنْيا خِزْيٌ وَ نُذِيقُهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ عَذابَ الْحَرِيقِ (٩) ذلِكَ بِما قَدَّمَتْ يَداكَ وَ أَنَّ اللَّهَ لَيْسَ بِظَلاَّمٍ لِلْعَبِيدِ (١٠))

ترجمه:

اين است. زيرا خدا حق است و مردگان را حيات مى‌بخشد و بر هر چيز قادر است. و قيامت فرا مى‌رسد و در باره آن شكى نيست و خداوند كسانى را كه در قبور هستند، مبعوث مى‌گرداند. برخى از مردم، بدون دانشى و هدايتى و كتابى روشنى- بخش، در باره خدا مجادله مى‌كنند: بزرگى كنند تا از راه خدا گمراه كنند. براى آنهاست در دنيا خوارى و روز قيامت عذاب آتش را به آنها مى‌چشانيم: به او گفته مى‌شود اين عذاب بواسطه كارهايى است كه كرده‌اى و خدا بندگان را ستم نميكند.

اعراب:

(ثانِيَ عِطْفِهِ‌): حال‌