(ما آمَنَتْ قَبْلَهُمْ مِنْ قَرْيَةٍ أَهْلَكْناها): پيش از اين كافران مردم ديگرى بودند كه درخواست آيت و معجز كردند و بر كفر خود پافشارى كردند و ما آنها را هلاك كرديم.

(أَ فَهُمْ يُؤْمِنُونَ‌): آيا اينها با آمدن آيت و معجز ايمان مى‌آورند؟ يعنى همانطورى كه گذشتگان با ديدن آيات و معجزات ايمان نياوردند و هلاك شدند، اينان نيز ايمان نمى‌آورند و مثل آنها مستحق عذاب دنيوى و هلاكت خواهند شد.

در اين آيه خداوند حكم كرده است كه مردم مكه را عذاب نميكند و بهمين جهت خواسته آنها را مستجاب نكرد.

برخى گويند: خداوند حكم بهلاكت قريه‌اى مى‌كند كه مردمش ايمان نمى‌آورند. اما مردم مكه كه بعداً ايمان مى‌آورند حكم بهلاكتشان نشده و آيات هم برايشان فرستاده نشده است.

(وَ ما أَرْسَلْنا قَبْلَكَ إِلَّا رِجالًا نُوحِي إِلَيْهِمْ‌): اين جمله در جواب اين است كه مى‌گفتند: «ما هذا الا بشر مثلكم» يعنى: پيش از تو اى محمد، جز مردانى از بنى آدم كه به آنها وحى مى‌كرديم. نفرستاديم. آنها فرشته نبودند، زيرا هم شكل و هم جنس بيكديگر مأنوس‌تر و مايلترند و سخن يكديگر را بهتر مى‌فهمند و از يكديگر كمتر دورى مى‌جويند.

(فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ‌): اگر نميدانسته‌ايد، از اهل‌