آيا از زمين خدايانى گرفته‌اند كه حيات مى‌بخشند؟ اگر در آسمان و زمين خدايانى جز خداى يكتا بودند، تباه مى‌شدند. پروردگار عرش از آنچه وصف ميكنند منزه است. خدا از آنچه ميكند باز خواست نميشود ولى آنها بازخواست مى‌شوند.

بگو برهان خود را بياورند. اين است كتاب اصحاب من و كتاب اسلاف من. بلكه بيشترشان حق را نميدانند و اعراض كنندگانند. پيش از تو هيچ پيغمبرى نفرستاديم مگر به او وحى كرديم كه خدايى جز من نيست. پس مرا بپرستيد، گفتند: خداى رحمان پسر دارد. منزه است او. بلكه بندگان گرامى هستند كه بگفتار از خدا پيشى نميگيرند و بفرمانش عمل ميكنند. ميداند آنچه جلو رويشان است و آنچه پشت سرشان است و شفاعت نميكنند، مگر آنكه خدا بپسندد و آنها از ترس وى لرزانند. هر كه از آنها گويد: كه من خدايى جز خدايم چنين كسى را جهنم سزا ميدهيم و ستمگران را اينطور بكيفر مى‌رسانيم.

آيا آنها كه كافر شدند نديدند كه آسمانها و زمين پيوسته بودند و از هم بازشان كرديم و هر چيز زنده‌اى را از آب آفريديم؟ آيا ايمان نمى‌آورند؟

قرائت:

نوحى: كوفيان بجز ابو بكر به نون و ديگران به ياء خوانده‌اند. اما بملاحظه «و ما ارسلنا» قرائت نون بهتر است.

ا و لم ير: ابن كثير بدون واو و ديگران به واو خوانده‌اند.

اعراب:

(أَمِ اتَّخَذُوا): «ام» منقطعه است و معادل همزه استفهام نيست.

(إِلَّا اللَّهُ‌): صفت براى «آلهة» يعنى «غير اللَّه».