(وَ إِذا رَآكَ الَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ يَتَّخِذُونَكَ إِلاَّ هُزُواً أَ هذَا الَّذِي يَذْكُرُ آلِهَتَكُمْ وَ هُمْ بِذِكْرِ الرَّحْمنِ هُمْ كافِرُونَ (٣٦) خُلِقَ الْإِنْسانُ مِنْ عَجَلٍ سَأُرِيكُمْ آياتِي فَلا تَسْتَعْجِلُونِ (٣٧) وَ يَقُولُونَ مَتى‌ هذَا الْوَعْدُ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ (٣٨) لَوْ يَعْلَمُ الَّذِينَ كَفَرُوا حِينَ لا يَكُفُّونَ عَنْ وُجُوهِهِمُ النَّارَ وَ لا عَنْ ظُهُورِهِمْ وَ لا هُمْ يُنْصَرُونَ (٣٩) بَلْ تَأْتِيهِمْ بَغْتَةً فَتَبْهَتُهُمْ فَلا يَسْتَطِيعُونَ رَدَّها وَ لا هُمْ يُنْظَرُونَ (٤٠))

ترجمه:

هنگامى كه كافران ترا مى‌بينند، ترا استهزا كرده، مى‌گويند: اين است كه خدايانتان را ياد ميكند. آنها بياد خداى رحمان كفر مى‌ورزند. انسان از شتاب خلق شده. بزودى آيات خود را به شما نشان ميدهم. عجله نكنيد. مى‌گويند: اين وعده كى است؟

اگر راست مى‌گوييد. اگر مردمى كه كافر شدند ميدانستند آن هنگامى را كه آتش را از صورت و پشت خود باز نميگيرند و يارى نمى‌شوند! بلكه ناگهان بسوى آنها مى‌آيد و آنها را مبهوت مى‌كند و نميتوانند ردش كنند و مهلت داده نميشوند.

لغت:

هزو: ظاهر كردن چيزى كه خلاف باطن است براى عيبجويى.

عجله: شتاب و جلو انداختن چيزى از وقت خود. اينكار مذموم است.