ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٢٨

پس مقصود از آيه اين است كه: آنها براى عذاب عجله مى‌كنند و حال آنكه يك روز از ايام عذاب ايشان در آخرت برابر هزار سال است.

٢- يعنى در برابر قدرت خداوند يك روز و هزار سال يكى است، فرقى نيست.

كه عذابى كه آنها براى آن عجله دارند؛ فورى واقع شود يا به تأخير افتد. لكن خداوند متعال از روى تفضل آنها را مهلت ميدهد و هيچ چيز از او فوت نميشود.

٣- يعنى عذاب يك روز از لحاظ شدت و عظمت در عالم ديگر برابر است با عذاب هزار سال در اين دنيا. هم چنان كه يك روز از نعمتهاى بهشت با نعمت هزار ساله اين جهان برابر است.

پس روزهاى عذاب دير گذرد و روزهاى خوشى زود گذر است. يك روز عذاب مثل هزار سال مى‌گذرد و هزار سال خوشى مثل يك روز مى‌گذرد. چنان كه گفته مى‌شود:

«ايام السرور قصار و ايام الهموم طوال» روزهاى خوشى كوتاه و روزهاى غم طولانى است شاعر گويد:

روزى كه ترا نبينم طول مى‌كشد و سالى كه ترا ملاقات كنم كوتاه است.

(وَ كَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ أَمْلَيْتُ لَها وَ هِيَ ظالِمَةٌ): چه بسيار قريه‌ها كه مردمشان را- كه ظالم و مستحق عذاب بودند- در اول مهلت دادم.

(ثُمَّ أَخَذْتُها وَ إِلَيَّ الْمَصِيرُ): آن گاه هلاكشان كردم و بازگشت هر كسى بسوى من است.

(قُلْ يا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّما أَنَا لَكُمْ نَذِيرٌ مُبِينٌ‌): بگو: اى مردم، من شما را از معاصى خدا مى‌ترسانم و وظائف شما را براى شما بيان مى‌كنم.

(فَالَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ رِزْقٌ كَرِيمٌ‌): آنها كه ايمان آورده، عمل صالح كنند، در برابر معاصى آمرزش خدا نصيبشان مى‌شود و از نعمت بهشت برخوردار مى‌شوند، زيرا نعمت بهشت بهترين نعمتها در بهترين خانه‌هاست.