فقهى سامرا، شهيد مدرس، و پافشارى وى بر شعار جدا ناپذيرى ديانت از سياست و از همه مهم‌تر فرياد بلند امام خمينى و انقلاب سترگ وى، و شهادت مظلومانه فقيه نو انديش آيت اللّه‌ صدر در عراق و لاله گون شدن محرابهاى: تبريز، شيراز، كرمانشاه، يزد و... از خون شاگردان انديشه‌ور و فقيه امام خمينى، قدس سره، رسوايشان ساخت و جامعيت و جامعه گرايى دين را فرياد كرد.

اين است كه در اين عصرى كه بار امانت الهى: «ولايت» بر دوش حوزه‌ها نهاده شد و مستضعفان پاك فطرت جهان، با نداى «ربنا أخرجنا من هذه القرية الظالم أهلها و اجعل لنا من لدنك ولياً و اجعل لنا من لدنك نصيراً»، بلند است و از حكومت كريمه اسلامى يارى مى‌جويند، شايسته است حوزه با تبيين درست و متقن معارف كوثر اهل بيت (ع)، لشكر محمد را جلودار شده و دروازه فكر و دل ملتها را فتح كنند. امروز ملتى پيروز و سرفراز است كه فرهنگ خويش را غالب كند. دين، عرصه پيكار فرهنگهاست. جنگ مرئى به مبارزه فرهنگى تبديل شده است. شيطانها با لباس فرهنگ به سراغ ملتها آمده‌اند.

اگر معارف پاك و زلال اهل بيت و جمال‌دل رباى فرهنگ و فقه شيعه، بدون پيرايه به ارواح، قلوب و فطرت مردم دنيا برسد چنانكه خود فرموده‌اند: «فان الناس لو علموا محاسن كلامنا لاتّبعونا»،مردم دنيا فوج فوج به مكتب اهل بيت روى كرده و نقشه‌هاى شياطين را بر آب خواهند كرد كه: «انّ كيد الشيطان كان ضعيفاً».

ضرورت كاوش در فقه شيعه

فقه اهل بيت، با زيرساخت اجتماعى و انسانى كه بدان اشارت رفت و ويژگيهايى كه در روش استنباط و حتى منابع استنباط دارد و ميراث تلاش اجتهادى هزارها فقيه و ابعاد ديگرى - كه اين مقال را مجال بيان آنان نيست - پاسخ گوى همه نيازهاى قانونى و حقوقى جهان امروز است. كافى است با ذهنى جهان نگر، تلقّى درستى از انسان، اسلام و فهم دقيقى از رسالت دين، به سراغ اين ذخيره عظيم رفت و با شناختى واقع بينانه از نيازهاى