اى كسانى كه ايمان آورده ايد، هرگاه به يكديگر قرض را تا مدتى معين داده ايد، آن را بنگاريد ونويسنده‌اى ميان شما، آن را عادلانه بنويسد و هرگز از نوشتن سرباز نزند، همان گونه كه خدا او را آموخت. پس بنويسد و آن كسى كه بر عهده او حقى است، امضا كند، تقواى خداوند، كه پروردگاراوست، پيشه كند و هيچ فرو نگذارد... دو مرد را به گواهى بگيريد...

در نوشتن ريز و درشت آن، تا مهلت‌معين، سستى نورزيد.

بنگريد به اين پافشارى شديد در التزام و تعهد، به قرارداد مدت دار.البته اگر معامله‌اى نقدى باشد، نياز به گرفتن تعهد و التزام نيست:

{... إلاّ أن تكون تجارةً حاضرةً تديرونها بينكم، فليس عليكم جناحٌ إلاّ تكتبوها. }

مگر اين كه داد و ستد نقدى باشد كه ميان شما در جريان است. بر شما باكى نيست كه آن را ننگاريد.

با وجود اين مى‌فرمايد:

{و اشهدوا إذا تبايعتم.... } (١٧)

هرگاه معامله كرديد، گواه بگيريد.

اما امروز، حتى معاملات نقد نيز، پيچيدگى و خطر دارند، از اين روى، نياز به تعهد و التزام كامل است به منظور تأكيد بر پاى‌بندى به قرارداد، از هر دو طرف.

احكام قولنامه

فروش قولنامه‌اى، مانند انواع ديگر فروشها، تنها با انشاى آن، واقع مى‌گردد و نمى‌توان

(١٧) سوره بقره، آيه ٢٨٢.