فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٨٣ - ذبح با دستگاههاى پيشرفته آيت اللّه سيد محمود هاشمى شاهرودى
ابن زهره در غنيه مىنويسد:
... در صورت توانايى بر ذبح، به وسيله آهن، يا چيزى كه در بريدن، در صورت نبود آهن، جايگزين آن گردد، مانند شيشه، سنگ، يا نى. (٦٢)
ابن حمزه در وسيله مىنويسد:
«ذبح، در حالت اختيار، بايد با آهن باشد و در حال ضرورت، به چيزى كه رگها را مىبرد جايز است». (٦٣)
محقق در شرايع مىنويسد:
«ذبح، جز با آهن صحيح نيست و اگر پيدا نشود و بيم مرگ حيوان برود، با هر چيزى كه اعضاى ذبح را مىبُرد جايز است، هر چند تكّهاى نى يا چوب يا سنگ برنده و يا شيشه باشد.» (٦٤)
در قواعد و لمعه (٦٥)به همين عبارت آمده است.
محقق حلى در المختصرالنافع مىنويسد:
در حال قدرت، جز با آهن جايز نيست و در حال ضرورت با هر چيزى كه رگها را ببرد.... (٦٦)
يحيى بن سعيد در كتاب الجامع للشرايع نيز، ذبح با هر چيز تيز را، در صورت نبودن آهن، جايز دانسته است. (٦٧)
شيخ محمد حسن نجفى در جواهر مىنويسد:
(٦٢)همان، ص١٤٥.
(٦٣)همان، ص١٤٥.
(٦٤)همان، ص٢٤٥.
(٦٥)همان، ص٢٤٧ و ٢٩٠.
(٦٦)همان، ص٢٤٥.
(٦٧)همان، ص٢٨٥.