فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٨١ - ذبح با دستگاههاى پيشرفته آيت اللّه سيد محمود هاشمى شاهرودى
از ظاهر اين عناوين برمىآيد كه رو به قبله بودن گردن حيوان (مَذبَح) كفايت مىكند؛ زيرا ذبح به سوى قبله صادق است و لازم نيست تمام جلو بدن حيوان به سمت قبله باشد، چه رسد به لزوم خواباندن حيوان به سمت راستيا چپ و اطلاق «ذبح به سوى قبله» نفى كننده اين امور است اگر گفته شود: ظاهر امر به استقبال ذبيحه در جمله (استقبل بذبيحتك) به سوى قبله بودن تمامى جلوى بدن حيوان است.
پاسخ:ظاهر چنين امرى، رو به قبله گردانيدن حيوان است، از آن جهت كه ذبح مىشود (چون مىخواهد ذبح شود، بايد به سمت قبله باشد). در حال ذبح، روى و صورت حيوان به سمت قبله نمىتواند باشد. پس رو به قبله بودن، به لحاظ محل ذبح است و آن گردن حيوان است و بس.
به فرض اين كه رو به قبله بودن جلو بدن حيوان را لازم بدانيم، بدون شك خواباندن را نمىتوان شرط دانست. پس اگر حيوانى به صورت عمودى به سمت قبله ذبح گردد، مانند ذبح مرغ با دستگاه كه آن را از پاى مىآويزند، شرط قبله مراعات شده و اشكال از اين جهت ندارد، اساساً، مىتوان از مشكل به سوى قبله بودن در ذبح با دستگاه، بدين صورت رهايى يافت كه شخصى را از ديگر فرقه هاى مسلمان كه قبله را واجب نمىداند، به كار ذبح گُمارد. در نتيجه، حيوان حلال خواهد بود؛ زيرا چنانكه پيشتر گفتيم، بى شك ذبيحه آنان براى ما حلال است، هر چند رو به قبله ذبح نكنند.از صحيحه محمد بن مسلم همين را استفاده كرديم و مشهور هم آن را از روايات عدم تعمد استفاده كرده است.
بنابراين، ذبح با دستگاه از اين جهت نيز هيچ مشكلى نخواهد داشت.
اشكال چهارم: آهن بودن ابزار ذبح
چهارمين اشكال بر ذبح با دستگاه، از جهت ابزار ذبح است. برخى بر اين ادعايند كه شرط است ذبح به وسيله آهن باشد.