اين اخبار بر تعجيل در تجهيز ميت تأكيد دارند و از ظاهر آنها، حكم به وجوب بر مى‌آيد و اگر بر تعجيل عرفى حمل شوند، باز جاى شكى باقى نمى‌ماند كه تأخير چندين روزه در دفن ميت، با آن منافات دارد، مگر اين كه گفته شود، سند اين روايات به دليل ارسال و اشتمال بر افراد ضعيف و مجهول، ضعيف است. اضافه بر اين كه، شيخ صدوق روايت مرسلى در(من لايحضره الفقيه) از رسول خدا(ص) آورده كه فرمود:

«كرامة الميت تعجيله. (٢٥)

گرامى داشتن مرده در سرعت در تجهيز او است.

اين روايت، دلالت بر استحباب تعجيل دارد و امر به آن، براى تكريم ميت است. حد وجوب جايى است كه تأخير منافى با تكريم ميت و اهانت به او باشد. به عبارت ديگر، گرامى داشتن مؤمن فى نفسه (به صورت مطلق) واجب نيست، بلكه واجب، عدم اهانت و تحقير اوست. تعجيلى كه صرف تكريم باشد، مستحب و غير واجب است. بله، اگر تأخير موجب اهانت گردد، حرام است.

انضمام اين مرسله، كه شيخ صدوق، به طور قطعى به پيامبر اكرم(ص) اسناد مى‌دهد و سند آن از اخبار ديگر كمتر نيست، قرينه مى‌شود بر اين كه تعجيل، مادام كه تركش منجر به اهانت به ميت نشود، مستحب است و اگر به اهانت منجر شود، بدون شك، حرام است، زيرا حرمت ميت، مانند حرمت وى در زمان حيات است. نتيجه اين كه تعجيل فى

(٢٤)همان، ص ٦٧٦، ح٦.
(٢٥)همان، ح٧.