فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١١١ - كالبد شكافى در آموزشهاى پزشكى آيت اللّه محمد مومن قمى

«اذا وجد الرجل قتيلاً فإن وجد له عضو تام صلّى عليه و دفن و إن لم‌يوجد له عضو تام لم يصلّ عليه و دفن. (٢١)

هر گاه مقتولى يافت شد، اگر عضوى كامل از او مانده باشد، بر وى نماز گزارده و دفن مى‌شود، ولى اگر عضو كامل يافت نشد نماز ندارد و دفن مى‌شود.

اين روايت، ظهور دارد كه اعضاى ميت، چه كامل باشد و چه ناقص، واجب است دفن گردد.

اما در مورد اين كه جايز نيست خاك‌سپارى به تأخير افتد، گاهى به اخبارى كه تشويق به سرعت در آماده سازى ميت كرده‌اند استدلال شده است.

در خبر جابر بن يزيد جعفى از امام باقر(ع) آمده است:

«قال رسول اللّه‌(ص): يا معشر الناس ! لاالقينّ(الفينّ) رجلاً مات له ميت ليلاً، فانتظر به الصبح و لا رجلاً مات له ميت نهاراً، فانتظر به الليل، لاتنظروا بموتاكم طلوع الشمس و لا غروبها، عجلوا بهم إلى مضاجعهم يرحمكم اللّه‌. قال الناس: و انت يا رسول اللّه‌ يرحمك اللّه‌. (٢٢)

اى مردم، نبينم مردى را كه فردى از خانواده‌اش، در شب مرده باشد و جنازه آن را تا صبح نگاه دارد. نبينم كسى را كه فردى از خانواده‌اش، روز مرده باشد و تا شامگاه نگاه دارد. مرده‌هايتان را تا طلوع خورشيد و غروب آن نگاه نداريد و در دفن آنها تعجيل كنيد. خدايتان رحمت كند.

مردم گفتند: يا رسول اللّه‌، خداوند تو را نيز رحمت كند.

در خبر سكونى از امام صادق(ع) آمده است كه: پيامبر اكرم فرمود:

«إذا مات الميت في اوّل النهار فلايقيل إلاّ في قبره. (٢٣)